Berkeley Logo Gebruikershandleiding

geeft een woord terug dat gevormd wordt door de invoerwaarden aan elkaar te plakken.

geeft een lijst terug waarvan de elementen de invoerwaarden zijn, die elk gegevenstype in Logo mogen zijn (woord, lijst of array).

geeft een lijst terug waarvan de elementen de invoerwaarden zijn, als die geen lijsten zijn, of de elementen van de invoerwaarden, als die wel lijsten zijn.

geeft een lijst terug gelijk aan de tweede invoerwaarde met één extra element, de eerste invoerwaarde, aan het begin. Als de tweede invoerwaarde een woord is, moet de eerste invoerwaarde een woord van één letter zijn, en is PLAATSERVOOR gelijk aan WOORD.

geeft een lijst terug gelijk aan de tweede invoerwaarde met één extra element, de eerste invoerwaarde, aan het eind. Als de tweede invoerwaarde een woord is, moet de eerste invoerwaarde een woord van één letter zijn, en is PLAATSERACHTER gelijk aan WOORD met de invoerwaarden in omgekeerde volgorde.

geeft een array terug met "grootte" elementen (moet een positief geheel getal zijn), die elk in eerste instantie een lege lijst zijn. Array-elementen kunnen geselecteerd worden met ITEM en gewijzigd met SETITEM. Het eerste element van de array is element nummer 1, tenzij een invoerwaarde "oorsprong" (moet een geheel getal zijn) is meegegeven; in dat geval heeft het eerste element van de array dat getal als index. (Meestal wordt 0 als oorsprong gebruikt, als er al iets gebruikt wordt.) Arrays worden geprint door PRINTPERREGEL en verwanten, en kunnen ingetypt worden binnen accolades; geef een oorsprong aan met {a b c}@0.

geeft een meerdimensionale array terug. De eerste invoerwaarde moet een lijst zijn van één of meer positieve gehele getallen. De tweede invoerwaarde, indien aanwezig, moet een los geheel getal zijn dat op elke dimensie van de array van toepassing is. Bv.: (MDARRAY [3 5] 0) geeft een tweedimensionale array terug waarvan de elementen lopen van [0 0] tot [2 4].

geeft een array terug van dezelfde grootte als de invoerlijst, waarvan de elementen de elementen van de invoerlijst zijn.

geeft een lijst terug waarvan de elementen de elementen van de invoerarray zijn. Het eerste element van de uitvoer is het eerste element van de array, ongeacht de oorsprong van de array.

als ding2 een woord is, geeft dit WOORD ding1 ding2 terug. Als ding2 een lijst is, geeft dit PLAATSERVOOR ding1 ding2 terug.

geeft een lijst terug waarvan de elementen de elementen van de invoerlijst zijn, in omgekeerde volgorde.

als de invoerwaarde een woord is, geeft dit het eerste teken van het woord terug. Als de invoerwaarde een lijst is, geeft dit het eerste element van de lijst terug. Als de invoerwaarde een array is, geeft dit de oorsprong van de array terug (dat wil zeggen, de INDEX VAN het eerste element van de array).

geeft een lijst terug met de EERSTE van elk element van de invoerlijst. Het is een fout als een element van de invoerlijst leeg is. (De invoerwaarde zelf mag leeg zijn; dan is de uitvoer ook leeg.) Dit zou geschreven kunnen worden als

leer firsts :lijst
uitvoer map "eerste :lijst
eind

maar wordt als primitief aangeboden om de iteratie-hulpmiddelen MAP, MAP.SE en FOREACH te versnellen.

leer transpose :matrix
als leeg? eerste :matrix [uv []]
uv plaatsvoor firsts :matrix transpose bfs :matrix
eind

als de invoerwaarde een woord is, geeft dit het laatste teken van het woord terug. Als de invoerwaarde een lijst is, geeft dit het laatste element van de lijst terug.

als de invoerwaarde een woord is, geeft dit een woord terug met alle tekens behalve het eerste. Als de invoerwaarde een lijst is, geeft dit een lijst terug met alle elementen behalve het eerste.

geeft een lijst terug met de MINEERSTE van elk element van de invoerlijst. Het is een fout als een element van de invoerlijst leeg is of een array is. (De invoerwaarde zelf mag leeg zijn; dan is de uitvoer ook leeg.) Dit zou geschreven kunnen worden als

leer butfirsts :lijst
uitvoer map "mineerste :lijst
eind

maar wordt als primitief aangeboden om de iteratie-hulpmiddelen MAP, MAP.SE en FOREACH te versnellen.

als de invoerwaarde een woord is, geeft dit een woord terug met alle tekens behalve het laatste. Als de invoerwaarde een lijst is, geeft dit een lijst terug met alle elementen behalve het laatste.

als "ding" een woord is, geeft dit het index-de teken van het woord terug. Als "ding" een lijst is, geeft dit het index-de element van de lijst terug. Als "ding" een array is, geeft dit het index-de element van de array terug. "Index" begint bij 1 voor woorden en lijsten; de startindex van een array wordt opgegeven bij het aanmaken van de array.

geeft het element van de meerdimensionale "array" terug dat geselecteerd wordt door de lijst met getallen "indexlijst".

geeft een willekeurig gekozen element van de invoerlijst terug.

geeft een kopie van "lijst" terug waaruit elk element gelijk aan "ding" verwijderd is.

geeft een kopie van "lijst" terug waaruit dubbele elementen verwijderd zijn. Als twee of meer elementen van de invoerwaarde gelijk zijn, is het meest rechtse van die elementen degene die in de uitvoer overblijft.

geeft zijn invoerwaarde terug als die een lijst is; geeft zijn invoerwaarde terug met een aanhalingsteken ervoor als die een woord is.

commando. Vervangt het index-de element van "array" door de nieuwe "waarde". Zorgt ervoor dat de resulterende array niet circulair is, d.w.z. "waarde" mag geen lijst of array zijn die "array" bevat.

commando. Vervangt het element van "array" dat gekozen wordt door "indexlijst" door de nieuwe "waarde".

commando. Voegt "ding" toe aan de stapel die de waarde is van de variabele met de naam "stapelnaam". Deze variabele moet een lijst als waarde hebben; de beginwaarde moet de lege lijst zijn. Nieuwe elementen worden vooraan de lijst toegevoegd.

geeft het meest recent met PUSH toegevoegde element van de stapel terug die de waarde is van de variabele met de naam "stapelnaam", en verwijdert dat element van de stapel.

commando. Voegt "ding" toe aan de wachtrij die de waarde is van de variabele met de naam "wachtrijnaam". Deze variabele moet een lijst als waarde hebben; de beginwaarde moet de lege lijst zijn. Nieuwe elementen worden achteraan de lijst toegevoegd.

geeft het langst wachtende, met QUEUE toegevoegde element van de wachtrij terug die de waarde is van de variabele met de naam "wachtrijnaam", en verwijdert dat element uit de wachtrij.

geeft WELWAAR terug als de invoerwaarde een woord is, anders NIETWAAR.

geeft WELWAAR terug als de invoerwaarde een lijst is, anders NIETWAAR.

geeft WELWAAR terug als de invoerwaarde een array is, anders NIETWAAR.

geeft WELWAAR terug als de invoerwaarde het lege woord of de lege lijst is, anders NIETWAAR.

geeft WELWAAR terug als woord1 in de ASCII-sorteervolgorde vóór woord2 komt (voor woorden van letters, in alfabetische volgorde). Hoofdlettergevoeligheid wordt bepaald door de waarde van CASEIGNOREDP. Merk op dat als de invoerwaarden getallen zijn, het resultaat kan afwijken van dat van LESSP; bijvoorbeeld, BEFORE? 3 12 is onwaar, omdat 3 na 1 in de sorteervolgorde komt.

als "ding2" een lijst of een array is, geeft dit WELWAAR terug als "ding1" GELIJK? is aan een element van "ding2", anders NIETWAAR. Als "ding2" een woord is, geeft dit WELWAAR terug als "ding1" een woord van één teken is dat GELIJK? is aan een teken van "ding2", anders NIETWAAR.

als "ding1" of "ding2" een lijst of een array is, geeft dit NIETWAAR terug. Als "ding2" een woord is, geeft dit WELWAAR terug als "ding1" GELIJK? is aan een deelreeks van "ding2", anders NIETWAAR.

geeft WELWAAR terug als de invoerwaarde een getal is, anders NIETWAAR.

geeft WELWAAR terug als het invoerteken oorspronkelijk in Logo werd ingevoerd tussen verticale strepen (|) om de gebruikelijke speciale syntactische betekenis ervan te voorkomen, anders NIETWAAR. (Geeft alleen WELWAAR terug als het teken een ge-backslashte spatie, tab, regeleinde, of een van ()[]+-*/=<>":;\~?| is.)

De namen BACKSLASHEDP en BACKSLASHED? zitten in de Logo-bibliotheek voor achterwaartse compatibiliteit met de vroegere namen van dit primitief, hoewel het niet WELWAAR teruggeeft voor tekens die oorspronkelijk met backslashes zijn ingevoerd.

geeft het aantal tekens in de invoerwaarde terug, als de invoerwaarde een woord is; geeft het aantal elementen in de invoerwaarde terug, als het een lijst of een array is. (Bij een array is dit niet per se de index van het laatste element, dat hangt af van de oorsprong van de array.)

geeft het gehele getal (tussen 0 en 255) terug dat het invoerteken voorstelt in de ASCII-code. Interpreteert stuurcodes als vbarred-leestekens, en geeft de tekencode terug voor het bijbehorende leesteken zonder verticale strepen. (Vergelijk RAWASCII.)

geeft het gehele getal (tussen 0 en 255) terug dat het invoerteken voorstelt in de ASCII-code. Interpreteert stuurcodes als zichzelf. Om de ASCII-code van een willekeurige toetsaanslag te achterhalen, gebruik je RAWASCII RC.

geeft het teken terug dat in de ASCII-code voorgesteld wordt door de invoerwaarde, die een geheel getal tussen 0 en 255 moet zijn.

als "ding2" een woord of lijst is en ERBIJ? met deze invoerwaarden WELWAAR zou teruggeven, geeft dit het deel van "ding2" terug vanaf het eerste voorkomen van "ding1" tot het einde. Als ERBIJ? NIETWAAR zou teruggeven, geeft dit het lege woord of de lege lijst terug, afhankelijk van het type van "ding2". Het is een fout als "ding2" een array is.

geeft een kopie van het invoerwoord terug, maar met alle hoofdletters veranderd in de bijbehorende kleine letter.

geeft een kopie van het invoerwoord terug, maar met alle kleine letters veranderd in de bijbehorende hoofdletter.

geeft een woord terug dat er bij het printen uitziet als de invoerwaarde, maar weergegeven in standout-modus (vetgedrukt, video omgekeerd, of wat jouw versie ook doet voor standout). Het woord bevat machine-specifieke magische tekens aan het begin en einde; daartussen staat de geprinte vorm (alsof weergegeven met TYPE) van de invoerwaarde. De uitvoer is altijd een woord, zelfs als de invoerwaarde van een ander type is, maar het mag spaties en andere opmaaktekens bevatten. Let op: een woord dat door STANDOUT wordt teruggegeven terwijl Logo op de ene machine draait, zal waarschijnlijk niet het gewenste effect hebben als het op een ander type machine geprint wordt.

In de klassieke Macintosh-versie is de manier waarop standout werkt niet te combineren met het gebruik van tekens waarvan de ASCII-code groter is dan 127. Je hebt daarom een keuze te maken: de instructie CANINVERSE 0 schakelt standout uit, maar schakelt de weergave van ASCII-codes boven 127 in, en de instructie CANINVERSE 1 herstelt de standaardsituatie waarin standout is ingeschakeld en de extra grafische tekens niet geprint kunnen worden.

geeft de lijst terug die zou ontstaan als het invoerwoord was ingevoerd als antwoord op een LEESLIJST-bewerking. Dat wil zeggen, PARSE LEESWOORD heeft dezelfde waarde als LEESLIJST voor dezelfde gelezen tekens.

geeft de lijst terug die zou ontstaan als het invoerwoord of de invoerlijst was ingevoerd als instructieregel; tekens zoals infix-operatoren en haakjes zijn afzonderlijke elementen van de uitvoer. Merk op dat sublijsten van een geruntparste lijst niet zelf geruntparst worden.

commando. Print de invoerwaarde(n) naar de huidige schrijfstroom (aanvankelijk het scherm). Alle invoerwaarden worden op één regel geprint, gescheiden door spaties, eindigend met een regeleinde. Als een invoerwaarde een lijst is, worden er geen vierkante haken omheen geprint, maar rond sublijsten wel. Rond arrays worden altijd accolades geprint.

commando. Print de invoerwaarde(n) zoals PRINTPERREGEL, behalve dat er geen regeleinde-teken aan het eind geprint wordt en meerdere invoerwaarden niet door spaties gescheiden worden. Let op: printen naar de terminal is normaliter "regel-gebufferd"; dat wil zeggen, de tekens die je print met PRINTNAAROV verschijnen pas echt op het scherm zodra er óf een regeleinde-teken geprint wordt (bijvoorbeeld door PRINTPERREGEL of LAATZIEN), óf Logo probeert te lezen van het toetsenbord (op verzoek van je programma, of na een instructie- prompt). Deze buffering maakt het programma veel sneller dan wanneer elk teken meteen zou verschijnen, en in de meeste gevallen is het effect niet storend. Om programma's die veel gepositioneerde tekst tonen met PRINTNAAROV tegemoet te komen, dwingt Logo het printen af wanneer CURSOR of SETCURSOR wordt aangeroepen. Dit lost de meeste bufferingsproblemen op. Toch kan het soms nodig zijn de gebufferde tekens expliciet af te dwingen te printen; dit kan met het WACHT-commando. WACHT 0 dwingt het printen af zonder daadwerkelijk te wachten.

commando. Print de invoerwaarde(n) zoals PRINTPERREGEL, behalve dat als een invoerwaarde een lijst is, die tussen vierkante haken geprint wordt.

leest een regel van de leesstroom (aanvankelijk het toetsenbord) en geeft die regel terug als een lijst. De regel wordt opgesplitst in elementen alsof die tussen vierkante haken in een instructie was getypt. Als de leesstroom een bestand is en het einde van het bestand bereikt wordt, geeft LEESLIJST het lege woord terug (niet de lege lijst). LEESLIJST verwerkt backslash-, verticale-streep- en tildetekens in de leesstroom; de uitvoerlijst bevat deze tekens niet, maar ze hebben wel hun gebruikelijke effect gehad. LEESLIJST behandelt een puntkomma echter niet als commentaarteken.

leest een regel van de leesstroom en geeft die regel terug als een woord. De uitvoer is een los woord, zelfs als de regel spaties, haken, etc. bevat. Als de leesstroom een bestand is en het einde van het bestand bereikt wordt, geeft LEESWOORD de lege lijst terug (niet het lege woord). LEESWOORD verwerkt backslash-, verticale-streep- en tildetekens in de leesstroom. Bij een tilde die gebruikt wordt voor regelvoortzetting bevat het uitvoerwoord WEL de tilde en de regeleinde-tekens, zodat het gebruikersprogramma precies kan zien wat de gebruiker heeft ingevoerd. Verticale strepen in de regel blijven ook behouden in de uitvoer. Backslash-tekens blijven niet behouden in de uitvoer.

leest een regel van de leesstroom en geeft die regel terug als een woord. De uitvoer is een los woord, zelfs als de regel spaties, haken, etc. bevat. Als de leesstroom een bestand is en het einde van het bestand bereikt wordt, geeft READRAWLINE de lege lijst terug (niet het lege woord). READRAWLINE geeft precies de reeks tekens terug zoals die in de regel voorkomen, zonder speciale betekenis voor backslash, verticale streep, tilde, of enig ander opmaakteken.

leest één teken van de leesstroom en geeft dat teken terug als een woord. Als de leesstroom een bestand is en het einde van het bestand bereikt wordt, geeft LEESTEKEN de lege lijst terug (niet het lege woord). Als de leesstroom het toetsenbord is, wordt het echoën uitgeschakeld zodra LEESTEKEN wordt aangeroepen, en blijft dat zo totdat LEESLIJST of LEESWOORD wordt aangeroepen of een Logo-prompt geprint wordt. Backslash-, verticale-streep- en tildetekens hebben in deze context geen speciale betekenis.

leest "getal" tekens van de leesstroom en geeft die tekens terug als een woord. Als de leesstroom een bestand is en het einde van het bestand bereikt wordt, geeft READCHARS de lege lijst terug (niet het lege woord). Als de leesstroom een terminal is, wordt het echoën uitgeschakeld zodra READCHARS wordt aangeroepen, en blijft dat zo totdat LEESLIJST of LEESWOORD wordt aangeroepen of een Logo-prompt geprint wordt. Backslash-, verticale-streep- en tildetekens hebben in deze context geen speciale betekenis.

Onder Unix geeft dit het resultaat terug van het uitvoeren van "commando" als shellcommando. (Het commando wordt naar /bin/sh gestuurd, niet naar csh of andere alternatieven.) Als het commando een letterlijke lijst is in de instructieregel, en je wil een backslash-teken naar de shell sturen, moet je \\ gebruiken om de backslash intact door Logo's lezer heen te krijgen. De uitvoer is een lijst met één element voor elke regel die het shellcommando genereert. Normaliter wordt elke zo'n regel voorgesteld door een lijst in de uitvoer, alsof de regel gelezen was met LEESLIJST. Als een tweede invoerwaarde is meegegeven, ongeacht de waarde ervan, wordt elke regel voorgesteld door een woord in de uitvoer, alsof die gelezen was met LEESWOORD. Voorbeeld:

	leer weekdag
	uitvoer eerste eerste shell [date]
	eind

Dit is "eerste eerste" om het eerste woord van de eerste (en enige) regel van de shell-uitvoer eruit te halen.

Onder MacOS X werkt SHELL zoals onder Unix. SHELL is niet beschikbaar onder Mac Classic.

Onder DOS is SHELL een commando, geen operatie; het stuurt zijn invoer naar een DOS-commandoprocessor, maar verzamelt het resultaat van het commando niet.

Onder Windows gedraagt de wxWidgets-versie van Logo zich als onder Unix (behalve dat DOS-stijl-commando's begrepen worden; gebruik "dir" in plaats van "ls"). De niet-wxWidgets-versie gedraagt zich als de DOS-versie.

commando. Stelt een voorvoegsel in dat gebruikt wordt als impliciet begin van bestandsnamen in OPENLEES, OPENSCHRIJF, OPENTOEVOEG, OPENBIJWERK, OPEN en OPSLAAN. Logo plaatst het juiste scheidingsteken (schuine streep voor Unix, backslash voor DOS/Windows, dubbele punt voor MacOS Classic) tussen het voorvoegsel en de door de gebruiker ingevoerde bestandsnaam. De invoerwaarde voor SETPREFIX moet een woord zijn, tenzij het de lege lijst is, om aan te geven dat er geen voorvoegsel moet zijn.

geeft het huidige bestandsvoorvoegsel terug, of [] als er geen voorvoegsel is. Zie SETPREFIX.

commando. Opent het genoemde bestand om te lezen. De leespositie staat aanvankelijk aan het begin van het bestand.

commando. Opent het genoemde bestand om te schrijven. Als het bestand al bestond, wordt de oude versie verwijderd en een nieuw, leeg bestand aangemaakt.

OPENSCHRIJF, maar niet de andere OPEN-varianten, accepteert als invoerwaarde een lijst met twee elementen, waarvan het eerste element een variabelenaam moet zijn en het tweede een positief geheel getal. Er wordt dan een tekenbuffer van de opgegeven grootte aangemaakt. Wanneer een ZETSCHRIJF wordt gedaan met dezelfde lijst (in de zin van .EQ, geen kopie, dus je moet zoiets doen als ? maak "buf [foo 100] ? openschrijf :buf ? zetschrijf :buf [...] ? sluit :buf en niet gewoon ? openschrijf [foo 100] ? zetschrijf [foo 100] enzovoort), worden de geprinte tekens in de buffer opgeslagen; als een SLUIT gedaan wordt met dezelfde lijst als invoerwaarde, worden de tekens uit de buffer (behandeld als één lang woord, ook als er spaties en regeleindes in zitten) de waarde van de opgegeven variabele.

commando. Opent het genoemde bestand om te schrijven. Als het bestand al bestaat, wordt de schrijfpositie aanvankelijk ingesteld op het eind van het oude bestand, zodat nieuw geschreven gegevens eraan worden toegevoegd.

commando. Opent het genoemde bestand om te lezen en te schrijven. De lees- en schrijfpositie worden aanvankelijk op het eind van het oude bestand gezet, als dat er is. Let op: elk geopend bestand heeft maar één positie, voor zowel lezen als schrijven. Als een bestand dat geopend is om bij te werken tegelijk LEZER en SCHRIJVER is, dan beïnvloedt SETREADPOS ook WRITEPOS en andersom. Ook als je afwisselend hetzelfde bestand leest en schrijft, moet je SETREADPOS doen tussen een schrijf- en een leesactie, en SETWRITEPOS tussen een lees- en een schrijfactie.

commando. Sluit het genoemde bestand. Als het bestand op dat moment de lezer of schrijver was, wordt de lezer of schrijver veranderd naar het toetsenbord of scherm, alsof ZETLEES [] of ZETSCHRIJF [] gedaan was.

geeft een lijst terug waarvan de elementen de namen zijn van alle momenteel geopende bestanden. Deze lijst bevat niet het dribble-bestand, indien aanwezig.

commando. Wist (verwijdert) het genoemde bestand, dat op dat moment niet geopend mag zijn.

commando. Maakt een nieuw bestand aan met de opgegeven naam, zoals OPENSCHRIJF, en begint alles wat van het toetsenbord gelezen of naar de terminal geschreven wordt in dat bestand op te nemen. Dat wil zeggen, dit schrijven komt bovenop het schrijven naar WRITER. De bedoeling is een transcript te maken van een Logo-sessie, inclusief dingen als promptteken en interacties.

commando. Stopt het kopiëren van informatie naar het dribble-bestand, en sluit het bestand.

commando. Maakt het genoemde bestand de leesstroom, gebruikt voor LEESLIJST, etc. Het bestand moet al geopend zijn met OPENLEES of OPENBIJWERK. Als de invoerwaarde de lege lijst is, wordt de leesstroom weer het toetsenbord, zoals gebruikelijk. Het veranderen van de leesstroom sluit het bestand dat voorheen de leesstroom was niet, dus het is mogelijk om tussen bestanden te wisselen.

commando. Maakt het genoemde bestand de schrijfstroom, gebruikt voor PRINTPERREGEL, etc. Het bestand moet al geopend zijn met OPENSCHRIJF, OPENTOEVOEG of OPENBIJWERK. Als de invoerwaarde de lege lijst is, wordt de schrijfstroom weer het scherm, zoals gebruikelijk. Het veranderen van de schrijfstroom sluit het bestand dat voorheen de schrijfstroom was niet, dus het is mogelijk om tussen bestanden te wisselen.

Als de invoerwaarde een lijst is, moet het eerste element een variabelenaam zijn, en het tweede en laatste element een positief geheel getal; er wordt dan een buffer van dat aantal tekens toegewezen, die de schrijfstroom wordt. Als dezelfde lijst (gelijk in de .EQ-zin, geen kopie) gebruikt is als invoerwaarde voor OPENSCHRIJF, dan wordt de al toegewezen buffer gebruikt, en kan de schrijver naar en van deze buffer gewisseld worden, waarbij alle tekens opgeteld worden zoals in een bestand. Als dezelfde lijst gebruikt wordt als invoerwaarde voor SLUIT, wordt de inhoud van de buffer (als een ongeparst woord, dat regeleinde-tekens mag bevatten) de waarde van de genoemde variabele. Voor compatibiliteit met eerdere versies: als de lijst nog niet geopend was toen de ZETSCHRIJF gedaan werd, wordt die impliciet geopend, maar de eerste ZETSCHRIJF na deze sluit 'm impliciet weer, waarbij de variabele ingesteld wordt en de toegewezen buffer vrijgegeven wordt.

geeft de naam terug van het huidige leesstroom-bestand, of de lege lijst als de leesstroom de terminal is.

geeft de naam terug van het huidige schrijfstroom-bestand, of de lege lijst als de schrijfstroom het scherm is.

commando. Zet de bestandswijzer van het leesstroom-bestand zo dat de volgende LEESLIJST, etc., begint met lezen bij het tekenpositie-de teken in het bestand, tellend vanaf 0. (Dat wil zeggen, SETREADPOS 0 begint met lezen vanaf het begin van het bestand.) Betekenisloos als de leesstroom het scherm is.

commando. Zet de bestandswijzer van het schrijfstroom-bestand zo dat de volgende PRINTPERREGEL, etc., begint met schrijven bij het tekenpositie-de teken in het bestand, tellend vanaf 0. (Dat wil zeggen, SETWRITEPOS 0 begint met schrijven vanaf het begin van het bestand.) Betekenisloos als de schrijfstroom het scherm is.

geeft de bestandspositie terug van het huidige leesstroom-bestand.

geeft de bestandspositie terug van het huidige schrijfstroom-bestand.

predicaat, geeft WELWAAR terug als er geen tekens meer te lezen zijn in het leesstroom-bestand, anders NIETWAAR.

predicaat, geeft WELWAAR terug als er een bestand met de opgegeven naam bestaat en gelezen kan worden, anders NIETWAAR.

predicaat, geeft WELWAAR terug als er tekens klaarstaan om gelezen te worden van de leesstroom. Als de leesstroom een bestand is, komt dit overeen met NIET EOF?. Als de leesstroom de terminal is, wordt het echoën uitgeschakeld en de terminal in CBREAK-modus gezet (teken voor teken in plaats van regel voor regel). Dit blijft zo totdat er een regel-modus-leesactie wordt aangevraagd (bv. LEESLIJST). Het Unix-besturingssysteem vergeet eventuele wachtende tekens zodra het van modus wisselt, dus de eerste TOETS?-aanroep geeft altijd NIETWAAR terug.

commando. Wist het tekstvenster.

commando. De invoerwaarde is een lijst van twee getallen, de x- en y-coördinaten van een positie in het tekstvenster (oorsprong in de linkerbovenhoek, positieve richting is zuidoost). De tekstcursor wordt naar de gevraagde positie verplaatst. Dit commando dwingt ook het onmiddellijk printen van eventuele gebufferde tekens af.

geeft een lijst terug met de huidige x- en y-coördinaten van de tekstcursor. Logo kan in de war raken over de huidige cursorpositie als je bijvoorbeeld een lange regel typt die omslaat, of als je programma escape-codes print die het scherm op vreemde wijze beïnvloeden.

commando. De invoerwaarde moet een lijst van twee getallen zijn, zoals bij SETCURSOR. Het effect is dat het scherm gewist wordt en daarna alle verdere printacties naar beneden en naar rechts verschoven worden volgens de opgegeven marges. Specifiek: elke keer dat een regeleinde-teken geprint wordt (expliciet of impliciet) typt Logo x_margin spaties, en bij elke aanroep van SETCURSOR worden de marges bij de invoer-x- en y-coördinaten opgeteld. (CURSOR rapporteert de cursorpositie relatief aan de marges, zodat deze verschuiving onzichtbaar is voor Logo-programma's.) Het doel van dit commando is om de weergave van terminalschermen in collegezalen met ontoereikende tv-monitoren te ondersteunen, waarbij de boven- en linkerrand van het scherm wegvallen.

commando (alleen wxWidgets). De invoerwaarden zijn kleurnummers, of RGB-kleurenlijsten, zoals bij turtle graphics. De voorgrond- en achtergrondkleuren van het tekstvenster (opdrachtvenster/splitscreen) worden naar de opgegeven waarden veranderd. De verandering beïnvloedt zowel al geprinte tekst als toekomstige tekst; er is maar één tekstkleur voor het hele venster.

commando (alleen niet-wxWidgets Windows en DOS extended). De invoerwaarden zijn kleurnummers, zoals bij turtle graphics. Toekomstig printen naar het tekstvenster gebruikt de opgegeven kleuren voor voorgrond (de geprinte tekens) en achtergrond (de ruimte onder die tekens). Het gebruik van STANDOUT herstelt de standaard tekstvensterkleuren. In de DOS-extended-versie (ucblogo.exe) zijn kleuren in opdrachtvenster-modus beperkt tot de nummers 0-7, en geldt de kleuring alleen voor tekst die door het programma geprint wordt, niet voor het echoën van tekst die door de gebruiker getypt wordt. Geen van beide beperkingen geldt voor het tekstgedeelte van splitscreen-modus, dat intern eigenlijk als graphics getekend wordt.

commando (alleen wxWidgets). Vergroot of verklein het lettertype dat gebruikt wordt in het tekst- en bewerkvenster naar de eerstvolgende beschikbare grootte.

commando (alleen wxWidgets). Stelt de "puntgrootte" in van het lettertype dat gebruikt wordt in het tekst- en bewerkvenster, op de opgegeven gehele invoerwaarde. De gewenste grootte is mogelijk niet beschikbaar; in dat geval wordt de dichtstbijzijnde beschikbare grootte gebruikt. Let op: er is maar een zwak verband tussen deze gehele getallen en pixelgroottes. Onze ruwe schatting is dat het aantal pixels in hoogte ongeveer 1,5 keer de puntgrootte is, maar dit verschilt per lettertype. Zie SETLABELHEIGHT voor een andere aanpak die voor het grafisch venster gebruikt wordt.

(alleen wxWidgets) geeft de "puntgrootte" terug van het lettertype dat gebruikt wordt in het tekst- en bewerkvenster. Zie SETTEXTSIZE voor een bespreking van lettertypegrootte. Zie LABELSIZE voor een andere aanpak die voor het grafisch venster gebruikt wordt.

commando (alleen wxWidgets). Stelt de lettertypefamilie in die in alle vensters gebruikt wordt, op de door de invoerwaarde genoemde familie. Probeer 'Courier' of 'Monospace' als waarschijnlijke mogelijkheden. Niet elke computer heeft dezelfde lettertypes geïnstalleerd. Het is verstandig om bij monospace-lettertypes te blijven (waarin alle tekens dezelfde breedte hebben).

commando (alleen wxWidgets). Stelt de lettertypefamilie in die in het tekstvenster gebruikt wordt, op de door de invoerwaarde genoemde familie. Probeer 'Courier' of 'Monospace' als waarschijnlijke mogelijkheden. Niet elke computer heeft dezelfde lettertypes geïnstalleerd. Het is verstandig om bij monospace-lettertypes te blijven (waarin alle tekens dezelfde breedte hebben).

(alleen wxWidgets) geeft de naam terug van de lettertypefamilie die in alle vensters gebruikt wordt.

geeft de rest terug bij het delen van "getal1" door "getal2"; beide moeten gehele getallen zijn en het resultaat is een geheel getal met hetzelfde teken als getal1.

geeft de rest terug bij het delen van "getal1" door "getal2"; beide moeten gehele getallen zijn en het resultaat is een geheel getal met hetzelfde teken als getal2.

geeft de invoerwaarde terug zonder het gedeelte na de komma, d.w.z. een geheel getal met hetzelfde teken als de invoerwaarde, waarvan de absolute waarde het grootste gehele getal is dat kleiner dan of gelijk is aan de absolute waarde van de invoerwaarde.

geeft het dichtstbijzijnde gehele getal bij de invoerwaarde terug.

geeft de vierkantswortel van de invoerwaarde terug, die niet-negatief moet zijn.

geeft "getal1" tot de macht "getal2" terug. Als getal1 negatief is, moet getal2 een geheel getal zijn.

geeft e (2,718281828+) tot de macht van de invoerwaarde terug.

geeft de briggse (10-tallige) logaritme van de invoerwaarde terug.

geeft de natuurlijke logaritme van de invoerwaarde terug.

geeft de sinus van de invoerwaarde terug, opgevat in graden.

geeft de sinus van de invoerwaarde terug, opgevat in radialen.

geeft de cosinus van de invoerwaarde terug, opgevat in graden.

geeft de cosinus van de invoerwaarde terug, opgevat in radialen.

geeft de arctangens, in graden, van de invoerwaarde terug. Met twee invoerwaarden geeft dit de arctangens van y/x terug, als x niet nul is, of 90 of -90 afhankelijk van het teken van y, als x nul is.

geeft de arctangens, in radialen, van de invoerwaarde terug. Met twee invoerwaarden geeft dit de arctangens van y/x terug, als x niet nul is, of pi/2 of -pi/2 afhankelijk van het teken van y, als x nul is.

De expressie 2*(RADARCTAN 0 1) kan gebruikt worden om de waarde van pi te krijgen.

geeft een lijst terug van de gehele getallen van VAN tot en met TOT.

? laatzien iseq 3 7
[3 4 5 6 7]
? laatzien iseq 7 3
[7 6 5 4 3]

geeft een lijst terug van AANTAL gelijk verdeelde rationale getallen tussen VAN en TOT, inclusief.

? laatzien rseq 3 5 9
[3 3.25 3.5 3.75 4 4.25 4.5 4.75 5]
? laatzien rseq 3 5 5
[3 3.5 4 4.5 5]

met één invoerwaarde geeft dit een willekeurig niet-negatief geheel getal terug kleiner dan de invoerwaarde, die een positief geheel getal moet zijn.

Met twee invoerwaarden geeft GOK een willekeurig geheel getal terug groter dan of gelijk aan de eerste invoerwaarde, en kleiner dan of gelijk aan de tweede invoerwaarde. Beide invoerwaarden moeten gehele getallen zijn, en de eerste moet kleiner zijn dan de tweede. (GOK 0 9) is gelijk aan GOK 10; (GOK 3 8) is gelijk aan (GOK 6)+3.

commando. Maakt de resultaten van GOK reproduceerbaar. Normaliter is de reeks willekeurige getallen elke keer dat Logo gebruikt wordt anders. Als je herhaaldelijk dezelfde reeks pseudowillekeurige getallen nodig hebt, bv. om een programma te debuggen, zeg dan RERANDOM voor de eerste aanroep van GOK. Als je meer dan één herhaalbare reeks nodig hebt, kan je RERANDOM een geheel getal als invoerwaarde meegeven; elke mogelijke invoerwaarde selecteert een unieke reeks getallen.

geeft een woord terug met een printbare weergave van "getal", eventueel voorafgegaan door spaties (en daardoor geen getal voor het uitvoeren van rekenkundige bewerkingen), met minstens "breedte" tekens, inclusief precies "precisie" cijfers na de komma. (Als "precisie" 0 is, komt er geen komma in de uitvoer.)

Als debug-functie print (FORM getal -1 opmaak) het zwevendekomma- getal "getal" volgens de C printf-"opmaak", om het volgende mogelijk te maken:

leer hex :getal
uv form :getal -1 "|%08X %08X|
eind

om het exacte resultaat van zwevendekomma-bewerkingen te achterhalen. De precies benodigde opmaak kan machine-afhankelijk zijn.

geeft de bitsgewijze EN van de invoerwaarden terug, die gehele getallen moeten zijn.

geeft de bitsgewijze OF van de invoerwaarden terug, die gehele getallen moeten zijn.

geeft de bitsgewijze EXCLUSIEVE OF van de invoerwaarden terug, die gehele getallen moeten zijn.

geeft de bitsgewijze NIET van de invoerwaarde terug, die een geheel getal moet zijn.

geeft "getal1" terug, rekenkundig naar links verschoven met "getal2" bits. Als getal2 negatief is, verschuift het naar rechts met tekenuitbreiding. De invoerwaarden moeten gehele getallen zijn.

geeft "getal1" terug, logisch naar links verschoven met "getal2" bits. Als getal2 negatief is, verschuift het naar rechts met nulopvulling. De invoerwaarden moeten gehele getallen zijn.

geeft WELWAAR terug als alle invoerwaarden WELWAAR zijn, anders NIETWAAR. Alle invoerwaarden moeten WELWAAR of NIETWAAR zijn. (Vergelijking is niet hoofdlettergevoelig, ongeacht de waarde van CASEIGNOREDP. Dat wil zeggen, "welwaar", "Welwaar" of "WELWAAR" zijn allemaal hetzelfde.) Een invoerwaarde mag een lijst zijn; die wordt dan opgevat als een expressie om te DOEn, en die expressie moet een WELWAAR- of NIETWAAR-waarde opleveren. Lijst-expressies worden van links naar rechts geëvalueerd; zodra een NIETWAAR-waarde gevonden wordt, worden de overige invoerwaarden niet meer onderzocht. Voorbeeld: MAAK "RESULTAAT EN [NIET (:X = 0)] [(1 / :X) > .5] om deling door nul te voorkomen als het eerste deel onwaar is.

geeft WELWAAR terug als een van de invoerwaarden WELWAAR is, anders NIETWAAR. Alle invoerwaarden moeten WELWAAR of NIETWAAR zijn. (Vergelijking is niet hoofdlettergevoelig, ongeacht de waarde van CASEIGNOREDP. Dat wil zeggen, "welwaar", "Welwaar" of "WELWAAR" zijn allemaal hetzelfde.) Een invoerwaarde mag een lijst zijn; die wordt dan opgevat als een expressie om te DOEn, en die expressie moet een WELWAAR- of NIETWAAR-waarde opleveren. Lijst-expressies worden van links naar rechts geëvalueerd; zodra een WELWAAR-waarde gevonden wordt, worden de overige invoerwaarden niet meer onderzocht. Voorbeeld: ALS OF :X=0 [een.lange.berekening] [...] om de lange berekening te voorkomen als aan de eerste voorwaarde voldaan is.

geeft WELWAAR terug als de invoerwaarde NIETWAAR is, en omgekeerd. De invoerwaarde mag een lijst zijn; die wordt dan opgevat als een expressie om te DOEn, en die expressie moet een WELWAAR- of NIETWAAR-waarde opleveren.

beweegt de turtle vooruit, in de richting waarin die kijkt, over de opgegeven afstand (gemeten in turtlestappen).

beweegt de turtle achteruit, d.w.z. precies tegenovergesteld aan de richting waarin die kijkt, over de opgegeven afstand. (De richting van de turtle verandert niet.)

draait de turtle tegen de klok in over de opgegeven hoek, gemeten in graden (1/360 van een cirkel).

draait de turtle met de klok mee over de opgegeven hoek, gemeten in graden (1/360 van een cirkel).

beweegt de turtle naar een absolute positie in het grafisch venster. De invoerwaarde is een lijst van twee getallen, de X- en Y-coördinaten.

beweegt de turtle naar een absolute positie in het grafisch venster. De twee invoerwaarden zijn getallen, de X- en Y-coördinaten.

beweegt de turtle horizontaal van zijn oude positie naar een nieuwe absolute horizontale coördinaat. De invoerwaarde is de nieuwe X-coördinaat.

beweegt de turtle verticaal van zijn oude positie naar een nieuwe absolute verticale coördinaat. De invoerwaarde is de nieuwe Y-coördinaat.

draait de turtle naar een nieuwe absolute richting. De invoerwaarde is een getal, de richting in graden met de klok mee vanaf de positieve Y-as.

beweegt de turtle naar het midden van het scherm. Gelijk aan ZETPOS [0 0] ZETRICHTING 0.

tekent een boog van een cirkel, met de turtle in het midden, met de opgegeven straal, beginnend bij de richting van de turtle en zich met de klok mee uitstrekkend over de opgegeven hoek. De turtle beweegt niet.

geeft de huidige positie van de turtle terug, als een lijst van twee getallen, de X- en Y-coördinaten.

geeft een getal terug, de richting van de turtle in graden.

geeft een getal terug, de richting waarin de turtle zou moeten kijken zodat die vanaf zijn huidige positie zou wijzen naar de positie die als invoerwaarde is meegegeven.

geeft een lijst terug met twee getallen, de X- en Y-scrunchfactoren, zoals gebruikt door SETSCRUNCH. (Let wel op dat SETSCRUNCH twee getallen als invoerwaarden neemt, niet één lijst met getallen.)

maakt de turtle zichtbaar.

maakt de turtle onzichtbaar. Het is een goed idee om dit te doen terwijl je middenin een ingewikkelde tekening zit, omdat het verbergen van de turtle het tekenen aanzienlijk versnelt.

wist alle lijnen die de turtle in het grafisch venster getekend heeft. De toestand van de turtle (positie, richting, penmodus, etc.) verandert niet.

wist het grafisch venster en stuurt de turtle naar zijn beginpositie en -richting. Als NAARBEGIN en WEGTEKENING samen.

vertelt de turtle om in randmodus te gaan: vanaf nu, als de turtle gevraagd wordt om voorbij de rand van het grafisch venster te bewegen, "wikkelt" die zich om en verschijnt weer aan de tegenoverliggende kant van het venster. De bovenrand wikkelt naar de onderrand, en de linkerrand wikkelt naar de rechterrand. (Het venster is dus topologisch gelijk aan een torus.) Dit is de beginmodus van de turtle. Vergelijk VENSTER en FENCE.

vertelt de turtle om in venstermodus te gaan: vanaf nu, als de turtle gevraagd wordt om voorbij de rand van het grafisch venster te bewegen, beweegt die buiten beeld. Het zichtbare grafisch venster wordt beschouwd als slechts een deel van een oneindig grafisch vlak; de turtle kan zich overal op dat vlak bevinden. (Als je de turtle kwijtraakt, brengt NAARBEGIN 'm terug naar het midden van het venster.) Vergelijk RAND en FENCE.

vertelt de turtle om in hekmodus te gaan: vanaf nu, als de turtle gevraagd wordt om voorbij de rand van het grafisch venster te bewegen, beweegt die zo ver als kan en stopt dan bij de rand met een foutmelding "buiten bereik". Vergelijk RAND en VENSTER.

vult een gebied van het grafisch venster dat de turtle bevat en begrensd wordt door eerder getekende lijnen. Dit is niet overdraagbaar; het werkt niet op alle machines, en werkt mogelijk niet overal exact hetzelfde.

voert de instructies uit, en onthoudt daarbij alle punten die bezocht worden door turtlebewegingscommando's, beginnend en eindigend bij de beginpositie van de turtle. Tekent vervolgens (zonder rekening te houden met de penmodus) de resulterende veelhoek, in de huidige penkleur, en vult de veelhoek met de opgegeven kleur, die een kleurnummer of een RGB-lijst mag zijn. De instructielijst mag geen andere aanroep van FILLED bevatten.

neemt een woord of lijst als invoerwaarde, en print die in het grafisch venster, beginnend bij de positie van de turtle.

commando (alleen wxWidgets). Neemt een positief geheel getal als invoerwaarde en probeert de lettertypegrootte zo in te stellen dat de tekenhoogte (inclusief staarten) dat aantal turtlestappen is. Dit verschilt van het aantal schermpixels als SETSCRUNCH gebruikt is. Merk ook op dat SETSCRUNCH de lettertypegrootte verandert om te proberen deze hoogte in turtlestappen te behouden. Let op dat de bijbehorende queryoperatie voor dit commando LABELSIZE heet, niet LABELHEIGHT, omdat die zowel de breedte als de hoogte van tekens in het huidige lettertype vertelt.

herschikt de grootte en positie van vensters om de beschikbare ruimte in het tekstvenster (het venster voor interactie met Logo) te maximaliseren. De details verschillen per machine. Vergelijk SPLITSVENSTER en FULLSCREEN.

herschikt de grootte en positie van vensters om de beschikbare ruimte in het grafisch venster te maximaliseren. De details verschillen per machine. Vergelijk SPLITSVENSTER en OPDRACHTVENSTER.

Omdat er een tekstvenster moet zijn om te kunnen printen (inclusief het printen van de Logo-prompt), schakelt Logo automatisch van fullscreen naar splitsvenster zodra er iets geprint wordt.

In de DOS-versie raak je bij het wisselen van fullscreen naar splitsvenster het deel van de tekening kwijt dat verborgen was door het tekstvenster. [Deze ontwerpkeuze komt voort uit geheugenschaarste, waardoor het extra geheugen om een onzichtbaar deel van een tekening te onthouden te duur leek.]

herschikt de grootte en positie van vensters om wat ruimte voor tekstinteractie mogelijk te maken, terwijl het grootste deel van het grafisch venster zichtbaar blijft. De details verschillen per machine. Vergelijk OPDRACHTVENSTER en FULLSCREEN.

past de beeldverhouding en schaling van de grafische weergave aan. Na gebruik van dit commando wordt elke verdere turtlebeweging aangepast door de horizontale en verticale omvang van de beweging te vermenigvuldigen met de twee getallen die als invoerwaarden zijn meegegeven. Bijvoorbeeld, na de instructie "SETSCRUNCH 2 1" beweegt een beweging met richting 45 graden twee keer zo ver horizontaal als verticaal. Als je vierkanten niet vierkant uitkomen, probeer dit. (Je kan de beeldverhouding ook expres verkeerd instellen om een ellips te tekenen.)

Alleen in wxWidgets verandert SETSCRUNCH ook de grootte van het tekstlettertype dat gebruikt wordt voor het LABEL-commando, om te proberen de hoogte van tekens geschaald te houden met de verticale turtlestapgrootte.

Voor alle moderne computers, voor DOS-machines, worden de schaalfactoren aanvankelijk ingesteld volgens wat de hardware zegt dat de beeldverhouding is, maar de hardware liegt soms. Voor DOS worden de door SETSCRUNCH ingestelde waarden onthouden in een bestand (genaamd SCRUNCH.DAT) en automatisch toegepast bij het begin van een Logo-sessie.

(commando) vertelt Logo om de bewegingen van de turtle te onthouden, zodat die gebruikt kunnen worden voor hoge-resolutie-printen (wxWidgets) of om het grafisch venster te vernieuwen als het verplaatst, van grootte veranderd, of overlapt wordt (niet-wxWidgets). Dit is de standaardinstelling.

(commando) vertelt Logo om de bewegingen van de turtle niet te onthouden, wat nuttig kan zijn om tijd en geheugen te besparen als je programma interactief of geanimeerd is, in plaats van een statische tekening te maken die je later wil printen (wxWidgets). In niet-wxWidgets-versies kan het gebruik van NOREFRESH voorkomen dat Logo de grafische afbeelding herstelt nadat het venster verplaatst, van grootte veranderd, of overlapt is.

geeft WELWAAR terug als de turtle getoond wordt (zichtbaar is), NIETWAAR als de turtle verborgen is. Zie KOM en WEGTURTLE.

geeft het woord TEXTSCREEN, SPLITSCREEN of FULLSCREEN terug, afhankelijk van de huidige schermmodus.

geeft het woord WRAP, FENCE of WINDOW terug, afhankelijk van de huidige turtlemodus.

(alleen wxWidgets) geeft een lijst terug van twee positieve gehele getallen, de breedte en hoogte van tekens die door LABEL getoond worden, gemeten in turtlestappen (wat verschilt van schermpixels als SETSCRUNCH gebruikt is). Er is geen SETLABELSIZE omdat de breedte en hoogte van een lettertype niet los van elkaar instelbaar zijn, dus het omgekeerde van deze bewerking is SETLABELHEIGHT, dat maar één getal neemt voor de gewenste hoogte.

zet de positie van de pen op OMLAAG, zonder de modus te veranderen.

zet de positie van de pen op OMHOOG, zonder de modus te veranderen.

zet de positie van de pen op OMLAAG en de modus op PAINT.

zet de positie van de pen op OMLAAG en de modus op ERASE.

zet de positie van de pen op OMLAAG en de modus op REVERSE. (Dit kan op systeemafhankelijke manieren interacteren met het gebruik van kleur.)

stelt de penkleur in op het opgegeven nummer, dat een niet-negatief geheel getal moet zijn. Er zijn beginwaarden voor de eerste 16 kleuren:

0 zwart 1 blauw 2 groen 3 cyaan 4 rood 5 magenta 6 geel 7 wit 8 bruin 9 lichtbruin 10 bosgroen 11 aquagroen 12 zalm 13 paars 14 oranje 15 grijs

maar andere kleuren kunnen aan nummers toegekend worden met het PALETTE-commando. Als alternatief stelt dit de penkleur in op de opgegeven RGB-waarden (een lijst van drie niet-negatieve getallen kleiner dan 100, die het procentuele verzadigingsaandeel van rood, groen en blauw in de gewenste kleur opgeven).

stelt de werkelijke kleur in die bij een opgegeven nummer hoort, als de hardware en het besturingssysteem dat toestaan. Kleurnummer moet een geheel getal groter dan of gelijk aan 8 zijn. (Logo probeert de eerste 8 kleuren constant te houden.) De tweede invoerwaarde is een lijst van drie niet-negatieve getallen kleiner dan 100, die het procentuele verzadigingsaandeel van rood, groen en blauw in de gewenste kleur opgeven.

stelt de dikte van de pen in. De invoerwaarde is óf een los positief geheel getal, óf een lijst van twee positieve gehele getallen (voor horizontale en verticale dikte). Sommige versies negeren het tweede getal, en hebben altijd een vierkante pen.

stelt hardware-afhankelijke peneigenschappen in. Dit commando is niet gegarandeerd compatibel tussen implementaties op verschillende machines.

stelt de positie, modus, dikte en hardware-afhankelijke eigenschappen van de pen in volgens de informatie in de invoerlijst, die afkomstig moet zijn van een eerdere aanroep van PEN.

stelt de achtergrondkleur van het scherm in via slotnummer of RGB-waarden. Zie ZETPENKLEUR voor details.

geeft WELWAAR terug als de pen omlaag staat, NIETWAAR als die omhoog staat.

geeft een van de woorden PAINT, ERASE of REVERSE terug, afhankelijk van de huidige penmodus.

geeft een kleurnummer terug, een niet-negatief geheel getal dat met een bepaalde kleur geassocieerd is, of een lijst van RGB-waarden als zo'n lijst de meest recente invoerwaarde voor ZETPENKLEUR was. Er zijn beginwaarden voor de eerste 16 kleuren:

0 zwart 1 blauw 2 groen 3 cyaan 4 rood 5 magenta 6 geel 7 wit 8 bruin 9 lichtbruin 10 bosgroen 11 aquagroen 12 zalm 13 paars 14 oranje 15 grijs

maar andere kleuren kunnen aan nummers toegekend worden met het PALETTE-commando.

geeft een lijst terug van drie niet-negatieve getallen kleiner dan 100, die het procentuele verzadigingsaandeel van rood, groen en blauw aangeven in de kleur die bij het opgegeven nummer hoort.

geeft een lijst terug van twee positieve gehele getallen, die de horizontale en verticale dikte van de turtlepen aangeven. (In sommige implementaties, waaronder wxWidgets, zijn de twee getallen altijd gelijk.)

geeft systeemspecifieke peninformatie terug.

geeft de achtergrondkleur van het grafisch venster terug, hetzij als slotnummer, hetzij als RGB-lijst, afhankelijk van hoe die ingesteld is. (Zie PENKLEUR.)

commando. Schrijft een bestand met de opgegeven naam met daarin de toestand van het grafisch venster, inclusief eventuele afwijkende kleurpaletinstellingen, in Logo's interne formaat. Deze tekening kan met LOADPICT weer op het scherm gezet worden. Het formaat is niet overdraagbaar tussen platformen, en ook niet leesbaar door andere programma's. Zie EPSPICT om Logo-graphics naar andere programma's te exporteren.

commando. Leest het opgegeven bestand, dat geschreven moet zijn door een SAVEPICT-commando, en herstelt het grafisch venster en de kleurpaletinstellingen naar de waarden die in het bestand opgeslagen zijn. Elke eerdere tekening op het scherm wordt gewist.

commando. Schrijft een bestand met de opgegeven naam, met daarin een Encapsulated-Postscript-representatie (EPS) van de toestand van het grafisch venster. Dit bestand kan geïmporteerd worden in andere programma's die het EPS-formaat begrijpen. Beperkingen: de tekening mag geen VUL, GUM, of PENOMGEKEERD gebruiken; zulke instructies worden genegeerd bij de vertaling naar Postscript-vorm.

geeft de coördinaten van de muis terug, mits die zich binnen het grafisch venster bevindt, in turtlecoördinaten. Als de muis buiten het grafisch venster is, wordt de laatste positie binnen het venster teruggegeven. Uitzondering: als een muisknop binnen het grafisch venster ingedrukt wordt en vastgehouden terwijl de muis buiten het venster gesleept wordt, wordt de muispositie teruggegeven alsof het venster groot genoeg was om die te bevatten.

geeft de coördinaten terug waar de muis zich bevond toen een muisknop het laatst werd ingedrukt, mits die positie binnen het grafisch venster lag, in turtlecoördinaten. (alleen wxWidgets)

geeft WELWAAR terug als een muisknop ingedrukt is en de muis zich boven het grafisch venster bevindt. Zodra de knop ingedrukt is, blijft BUTTON? waar totdat de knop losgelaten wordt, ook als de muis buiten het grafisch venster gesleept wordt.

geeft 0 terug als er sinds de laatste aanroep van BUTTON geen muisknop is ingedrukt binnen het Logo-venster. Anders geeft dit een geheel getal tussen 1 en 3 terug dat aangeeft welke knop het laatst ingedrukt is. Normaliter betekent 1 links, 2 rechts, en 3 midden, maar besturingssystemen kunnen dit anders instellen.

commando. Bereidt Logo voor om een procedure-definitie te accepteren. De procedure krijgt de naam "procnaam" en er mag nog geen procedure met die naam bestaan. De invoerwaarden heten "invoer1" enzovoort. Elk aantal invoerwaarden is toegestaan, inclusief geen. Namen van procedures en invoerwaarden zijn niet hoofdlettergevoelig.

Anders dan elke andere Logo-procedure neemt LEER als invoerwaarden de daadwerkelijk in de instructieregel getypte woorden, alsof ze allemaal gequote waren, in plaats van de resultaten van het evalueren van expressies om de invoerwaarden te leveren. (Dat is wat "speciale vorm" betekent.)

Deze versie van Logo staat een variabel aantal invoerwaarden voor een procedure toe. Na de procedurenaam komen vier soorten dingen, in deze volgorde:

1. 0 of meer VERPLICHTE invoerwaarden :FOO :FROBOZZ 2. 0 of meer OPTIONELE invoerwaarden [:BAZ 87] [:THINGO 5+9] 3. 0 of 1 REST-invoerwaarde [:GARPLY] 4. 0 of 1 STANDAARD-aantal 5

Elke procedure heeft een MINIMUM, STANDAARD en MAXIMUM aantal invoerwaarden. (Dat laatste kan oneindig zijn.)

Het MINIMUM aantal invoerwaarden is het aantal verplichte invoerwaarden, die als eerste moeten komen. Een verplichte invoerwaarde wordt aangegeven met de notatie

	:invoernaam

Na alle verplichte invoerwaarden mogen er nul of meer optionele invoerwaarden komen, elk voorgesteld door de volgende notatie:

	[:invoernaam standaardwaarde.expressie]

Wanneer de procedure wordt aangeroepen, en er geen echte invoerwaarden zijn meegegeven voor deze optionele invoerwaarden, worden de standaardwaarde-expressies geëvalueerd om waarden voor de bijbehorende invoernamen in te stellen. De invoerwaarden worden van links naar rechts verwerkt, dus een standaardwaarde-expressie kan gebaseerd zijn op eerdere invoerwaarden. Voorbeeld:

	leer proc :inlijst [:startwaarde eerste :inlijst]

Als de procedure aangeroepen wordt met

	proc [a b c]

dan heeft de variabele INLIJST de waarde [A B C] en de variabele STARTWAARDE de waarde A. Als de procedure aangeroepen wordt met

	(proc [a b c] "x)

dan heeft INLIJST de waarde [A B C] en STARTWAARDE de waarde X.

Na alle verplichte en optionele invoerwaarden mag er één enkele "rest"-invoerwaarde komen, voorgesteld door de volgende notatie:

	[:invoernaam]

Dit is een rest-invoerwaarde in plaats van een optionele invoerwaarde omdat er geen standaardwaarde-expressie is. Er kan hoogstens één rest-invoerwaarde zijn. Wanneer de procedure aangeroepen wordt, is de waarde van deze invoernaam een lijst met alle daadwerkelijk meegegeven invoerwaarden die niet gebruikt zijn voor verplichte of optionele invoerwaarden. Voorbeeld:

	leer proc :in1 [:in2 "foo] [:in3 "baz] [:in4]

Als deze procedure aangeroepen wordt met

	proc "x

dan heeft IN1 de waarde X, IN2 de waarde FOO, IN3 de waarde BAZ, en IN4 de waarde [] (de lege lijst). Als die aangeroepen wordt met

	(proc "a "b "c "d "e)

dan heeft IN1 de waarde A, IN2 de waarde B, IN3 de waarde C, en IN4 de waarde [D E].

Het MAXIMUM aantal invoerwaarden voor een procedure is oneindig als er een rest-invoerwaarde is opgegeven; anders is het het aantal verplichte invoerwaarden plus het aantal optionele invoerwaarden.

Het STANDAARD aantal invoerwaarden voor een procedure, dat is het aantal invoerwaarden dat geaccepteerd wordt als de aanroep niet tussen haakjes staat, is normaliter gelijk aan het minimumaantal. Als je een ander standaardaantal wil, kan je dat aangeven door het gewenste standaardaantal als laatste ding op de LEER-regel te zetten. Voorbeeld:

	leer proc :in1 [:in2 "foo] [:in3] 3

Deze procedure heeft een minimum van één invoerwaarde, een standaardaantal van drie invoerwaarden, en een oneindig maximum.

Logo reageert op het LEER-commando door de procedure-definitiemodus te betreden. Het promptteken verandert van "?" naar ">" en alle instructies die je typt worden deel van de definitie, totdat je een regel typt met alleen het woord EIND.

commando. Definieert een procedure met de naam "procnaam" en tekst "tekst". Als er al een procedure met dezelfde naam bestaat, vervangt de nieuwe definitie de oude. De invoerwaarde tekst moet een lijst zijn waarvan de elementen lijsten zijn. Het eerste element is een lijst met invoerwaarden; die ziet eruit als een LEER-regel maar zonder het woord LEER, zonder de procedurenaam, en zonder de dubbele punten voor de invoernamen. Met andere woorden, de elementen van deze eerste sublijst zijn woorden voor de namen van verplichte invoerwaarden en lijsten voor de namen van optionele of rest-invoerwaarden. De overige sublijsten van de invoerwaarde tekst vormen samen de body van de procedure, met één sublijst voor elke instructieregel van de body. (Er is geen EIND-regel in de invoerwaarde tekst.) Het is een fout om een primitieve procedure te herdefiniëren, tenzij de variabele REDEFP de waarde WELWAAR heeft.

geeft de tekst van de procedure met de naam "procnaam" terug in de vorm die DEFINIEER verwacht: een lijst van lijsten, waarvan de eerste de invoerwaarden van de procedure beschrijft en de rest de regels van de body ervan zijn. De tekst geeft geen opmaakinformatie terug die gebruikt werd toen de procedure gedefinieerd werd, zoals vervolgregels en extra spaties.

geeft een weergave van de procedure "procnaam" terug waarin de opmaakinformatie behouden blijft. Als de procedure gedefinieerd is met LEER, BEWERK, of OPEN, dan is de uitvoer een lijst van woorden. Elk woord stelt één complete regel van de definitie voor in de vorm die LEESWOORD teruggeeft, inclusief extra spaties en vervolgregels. Het laatste element van de uitvoer stelt de EIND-regel voor. Als de procedure gedefinieerd is met DEFINIEER, dan is de uitvoer een lijst van lijsten. Als deze lijsten geprint worden, één per regel, ziet het resultaat eruit als een definitie met LEER. Let op: de uitvoer van FULLTEXT is niet geschikt om als invoerwaarde voor DEFINIEER te gebruiken!

commando. Maakt "nieuwenaam" een procedure identiek aan "oudenaam". Die laatste mag een primitief zijn. Als "nieuwenaam" al gedefinieerd was, gaat de vorige definitie ervan verloren. Als "nieuwenaam" al een primitief was, is de herdefinitie niet toegestaan tenzij de variabele REDEFP de waarde WELWAAR heeft.

Let op: Logo-dialecten verschillen in de volgorde van invoerwaarden voor COPYDEF. Dit dialect gebruikt de "MAAK-volgorde", niet de "NAME-volgorde".

commando. Kent de waarde "waarde" toe aan de variabele met de naam "variabelenaam", die een woord moet zijn. Variabelenamen zijn niet hoofdlettergevoelig. Als er al een variabele met dezelfde naam bestaat, wordt de waarde van die variabele veranderd. Zo niet, dan wordt een nieuwe globale variabele aangemaakt.

commando. Hetzelfde als MAAK maar met de invoerwaarden in omgekeerde volgorde.

commando. Accepteert als invoerwaarden één of meer woorden, of een lijst met woorden. Voor elk van deze woorden wordt een variabele aangemaakt, met dat woord als naam. De variabelen zijn lokaal aan de op dat moment lopende procedure. Logo-variabelen volgen dynamische scoperegels; een variabele die lokaal is aan een procedure is beschikbaar voor elke subprocedure die door die procedure aangeroepen wordt. De door LOKAAL aangemaakte variabelen hebben geen beginwaarde; ze moeten een waarde krijgen (bv. met MAAK) voordat de procedure probeert hun waarde te lezen.

commando. Maakt de genoemde variabele lokaal, zoals LOKAAL, en kent er de opgegeven waarde aan toe, zoals MAAK.

commando. Accepteert als invoerwaarden één of meer woorden, of een lijst met woorden. Voor elk van deze woorden wordt een globale variabele aangemaakt, met dat woord als naam. De enige reden waarom dit nodig is, is dat je misschien de "setter"-notatie ZETXYZ wil gebruiken voor een variabele XYZ die nog geen waarde heeft; GLOBAL "XYZ maakt dat toegestaan. Let op: als er op dat moment een lokale variabele met dezelfde naam bestaat, zorgt dit commando er niet voor dat Logo de globale waarde gebruikt in plaats van de lokale.

commando. Voegt een kenmerk toe aan de kenmerklijst "kenmerklijstnaam" met naam "kenmerknaam" en waarde "waarde".

geeft de waarde terug van het kenmerk "kenmerknaam" in de kenmerklijst "kenmerklijstnaam", of de lege lijst als zo'n kenmerk niet bestaat.

commando. Verwijdert het kenmerk met de naam "kenmerknaam" uit de kenmerklijst met de naam "kenmerklijstnaam".

geeft een lijst terug waarvan de oneven-genummerde elementen de namen zijn, en de even-genummerde elementen de waarden, van de kenmerken in de kenmerklijst met de naam "kenmerklijstnaam". De uitvoer is een kopie van de daadwerkelijke kenmerklijst; het later veranderen van kenmerken verandert niet magisch een eerder door KENMERKLIJST teruggegeven lijst.

geeft WELWAAR terug als de invoerwaarde de naam van een procedure is.

geeft WELWAAR terug als de invoerwaarde de naam is van een primitieve procedure (een die ingebouwd is in Logo). Let op: sommige van de in dit document beschreven procedures zijn bibliotheekprocedures, geen primitieven.

geeft WELWAAR terug als de invoerwaarde de naam is van een zelfgedefinieerde procedure, inclusief een bibliotheekprocedure.

geeft WELWAAR terug als de invoerwaarde de naam is van een variabele.

geeft WELWAAR terug als de invoerwaarde de naam is van een niet-lege kenmerklijst. (In principe is elk woord de naam van een kenmerklijst; als je er nog geen kenmerken in gezet hebt, geeft KENMERKLIJST van die naam een lege lijst terug, in plaats van een foutmelding.)

geeft een "inhoudslijst" terug, d.w.z. een lijst van drie lijsten met respectievelijk de namen van gedefinieerde procedures, variabelen, en kenmerklijsten. Deze lijst bevat alle onbegraven benoemde elementen in de workspace.

geeft een inhoudslijst terug met alle begraven benoemde elementen in de workspace.

geeft een inhoudslijst terug met alle getraceerde benoemde elementen in de workspace.

geeft een inhoudslijst terug met alle doorgestapte benoemde elementen in de workspace.

geeft een lijst terug van de namen van alle onbegraven zelfgedefinieerde procedures in de workspace. Let op, dit is een lijst van namen, geen inhoudslijst. (Procedures die een inhoudslijst als invoerwaarde vereisen, accepteren deze lijst echter wel.)

geeft een lijst terug van de namen van alle primitieve procedures in de workspace. Let op, dit is een lijst van namen, geen inhoudslijst. (Procedures die een inhoudslijst als invoerwaarde vereisen, accepteren deze lijst echter wel.)

geeft een inhoudslijst terug bestaande uit een lege lijst (wat geen procedurenamen aangeeft), gevolgd door een lijst van alle onbegraven variabelenamen in de workspace.

geeft een inhoudslijst terug bestaande uit twee lege lijsten (wat geen procedures of variabelen aangeeft), gevolgd door een lijst van alle onbegraven niet-lege kenmerklijsten in de workspace.

geeft een inhoudslijst terug bestaande uit een lege lijst, gevolgd door een lijst van de naam of namen die als invoerwaarde meegegeven zijn. Dit is nuttig in combinatie met workspacebeheer-procedures die een inhoudslijst als invoerwaarde vereisen.

geeft een inhoudslijst terug bestaande uit twee lege lijsten, gevolgd door een lijst van de naam of namen die als invoerwaarde meegegeven zijn. Dit is nuttig in combinatie met workspacebeheer-procedures die een inhoudslijst als invoerwaarde vereisen.

geeft een lijst terug van drie getallen: het minimum-, standaard- en maximumaantal invoerwaarden voor de procedure met de opgegeven naam. Het is een fout als zo'n procedure niet bestaat. Een maximum van -1 betekent dat het aantal invoerwaarden onbeperkt is.

geeft een lijst terug van twee getallen. Het eerste geeft het aantal geheugen-nodes weer dat op dat moment in gebruik is. Het tweede toont het maximumaantal nodes dat in gebruik is geweest sinds de laatste aanroep van NODES. (Een node is een klein blok computergeheugen zoals gebruikt door Logo. Elk getal gebruikt één node. Elk niet-numeriek woord gebruikt één node, plus wat niet-node-geheugen voor de tekens in het woord. Elke array kost één node, plus wat niet-node-geheugen, evenals het geheugen dat nodig is voor de elementen ervan. Elke lijst vereist één node per element, evenals het geheugen binnen de elementen.) Als je het geheugengebruik van een algoritme wil volgen, is het het beste om GC aan te roepen aan het begin van elke iteratie, omdat het maximum anders opslag zou meetellen die niet gebruikt wordt maar nog niet opgeruimd is.

commando. Print naar de schrijfstroom de definities van alle procedures, variabelen en kenmerklijsten die genoemd worden in de invoerwaarde inhoudslijst.

commando. Print de definities van de genoemde variabele(n). Afkorting voor PO NAMELIST variabelenaam(lijst).

commando. Print de definities van de genoemde kenmerklijst(en). Afkorting voor PO PLLIST kenmerklijstnaam(lijst).

commando. Print de titelregels van de genoemde procedures en de definities van de genoemde variabelen en kenmerklijsten. Voor kenmerklijsten wordt de hele lijst op één regel getoond in plaats van als een reeks PLAATSKENMERK-instructies zoals bij PO.

commando. Verwijdert uit de workspace de procedures, variabelen en kenmerklijsten die in de invoerwaarde genoemd worden. Primitieve procedures mogen niet gewist worden, tenzij de variabele REDEFP de waarde WELWAAR heeft.

commando. Verwijdert alle onbegraven procedures, variabelen en kenmerklijsten uit de workspace. Afkorting voor WIS CONTENTS.

commando. Verwijdert alle onbegraven procedures uit de workspace. Afkorting voor WIS PROCEDURES.

commando. Verwijdert alle onbegraven variabelen uit de workspace. Afkorting voor WIS NAMES.

commando. Verwijdert alle onbegraven kenmerklijsten uit de workspace. Afkorting voor WIS PLISTS.

commando. Verwijdert uit de workspace de variabele(n) die in de invoerwaarde genoemd worden. Afkorting voor WIS NAMELIST variabelenaam(lijst).

commando. Verwijdert uit de workspace de kenmerklijst(en) die in de invoerwaarde genoemd worden. Afkorting voor WIS PLLIST kenmerklijstnaam(lijst).

commando. Begraaft de procedures, variabelen en kenmerklijsten die in de invoerwaarde genoemd worden. Een begraven element wordt niet opgenomen in de lijsten die CONTENTS, PROCEDURES, VARIABLES en PLISTS teruggeven, maar wel in de lijst die BURIED teruggeeft. Dit betekent onder andere dat begraven dingen niet geprint worden door POALL of opgeslagen door OPSLAAN.

commando. Afkorting voor VERBERG NAMELIST variabelenaam(lijst).

commando. Haalt de procedures, variabelen en kenmerklijsten die in de invoerwaarde genoemd worden uit hun begraven staat. Dat wil zeggen, de genoemde elementen komen weer in beeld in CONTENTS, etc.

commando. Afkorting voor VERBERGNIET NAMELIST variabelenaam(lijst).

geeft WELWAAR terug als de eerste procedure, variabele of kenmerklijst genoemd in de inhoudslijst begraven is, anders NIETWAAR. Alleen het eerste ding in de lijst wordt getest; het meest gangbare gebruik is met een woord als invoerwaarde dat een procedure noemt, maar een inhoudslijst is toegestaan zodat je BURIED? [[] [VARIABELE]] of BURIED? [[] [] [KENMERKLIJST]] kan doen.

commando. Markeert de genoemde elementen voor tracering. Er wordt een bericht geprint elke keer dat een getraceerde procedure aangeroepen wordt, met de daadwerkelijke invoerwaarden, en elke keer dat een getraceerde procedure STOPt of UITVOERt. Er wordt een bericht geprint elke keer dat een nieuwe waarde aan een getraceerde variabele toegekend wordt met MAAK. Er wordt een bericht geprint elke keer dat een nieuw kenmerk gegeven wordt aan een getraceerde kenmerklijst met PLAATSKENMERK.

commando. Schakelt tracering uit voor de genoemde elementen.

geeft WELWAAR terug als de eerste procedure, variabele of kenmerklijst genoemd in de inhoudslijst getraceerd wordt, anders NIETWAAR. Alleen het eerste ding in de lijst wordt getest; het meest gangbare gebruik is met een woord als invoerwaarde dat een procedure noemt, maar een inhoudslijst is toegestaan zodat je TRACED? [[] [VARIABELE]] of TRACED? [[] [] [KENMERKLIJST]] kan doen.

commando. Markeert de genoemde elementen om te doorstappen. Elke keer dat een doorgestapte procedure aangeroepen wordt, wordt elke instructieregel in de procedure-body geprint voordat die uitgevoerd wordt, en wacht Logo tot de gebruiker een regeleinde typt op de terminal. Er wordt een bericht geprint elke keer dat een doorgestapte variabelenaam "overschaduwd" wordt doordat een lokale variabele met dezelfde naam aangemaakt wordt, hetzij als procedure-invoerwaarde, hetzij door het LOKAAL-commando.

commando. Schakelt doorstappen uit voor de genoemde elementen.

geeft WELWAAR terug als de eerste procedure, variabele of kenmerklijst genoemd in de inhoudslijst doorgestapt wordt, anders NIETWAAR. Alleen het eerste ding in de lijst wordt getest; het meest gangbare gebruik is met een woord als invoerwaarde dat een procedure noemt, maar een inhoudslijst is toegestaan zodat je STEPPED? [[] [VARIABELE]] of STEPPED? [[] [] [KENMERKLIJST]] kan doen.

commando. Start de Logo-editor, zoals BEWERK, maar in plaats van een tijdelijk bestand te bewerken, bewerkt het het bestand dat door de invoerwaarde opgegeven is. Als je de editor verlaat, leest Logo het herziene bestand, net als bij BEWERK.

BEWERKBESTAND onthoudt ook de bestandsnaam, zodat een volgend BEWERK-commando zonder invoerwaarde hetzelfde bestand opnieuw bewerkt.

BEWERKBESTAND is bedoeld als alternatief voor OPEN en OPSLAAN. Je kan zelf een workspacebestand bijhouden, waarbij je de volgorde waarin definities voorkomen bepaalt, commentaar in het bestand bewaart, enzovoort.

commando. Afkorting voor BEWERK NAMELIST variabelenaam(lijst).

commando. Afkorting voor BEWERK PLLIST kenmerklijstnaam(lijst).

commando. Slaat de definities op van alle onbegraven procedures, variabelen en niet-lege kenmerklijsten, in het genoemde bestand. Gelijk aan

	leer opslaan :bestandsnaam
	lokaal "oudeschrijver
	maak "oudeschrijver writer
	openschrijf :bestandsnaam
	zetschrijf :bestandsnaam
	poall
	zetschrijf :oudeschrijver
	sluit :bestandsnaam
	eind

Bij wijze van uitzondering kan OPSLAAN gebruikt worden zonder invoerwaarde en zonder haakjes, als het het laatste ding op de commandoregel is. In dat geval wordt de bestandsnaam van het meest recente OPEN- of OPSLAAN-commando gebruikt. (Het is een fout als er nog geen eerdere OPEN of OPSLAAN geweest is.)

commando. Slaat de definities op van de procedures, variabelen en kenmerklijsten die opgegeven zijn door "inhoudslijst", in het bestand met de naam "bestandsnaam".

commando. Leest instructies uit het genoemde bestand en voert ze uit. Het bestand mag procedure-definities met LEER bevatten, en die worden geaccepteerd, ook als er al een procedure met dezelfde naam bestaat. Als het bestand een lijstwaarde toekent aan een variabele met de naam STARTUP, dan wordt die lijst als instructielijst uitgevoerd nadat het bestand geladen is. Als er een variabele LOADNOISILY bestaat waarvan de waarde WELWAAR is, dan printen LEER-commando's in het bestand "PROCNAAM gedefinieerd" (waarbij PROCNAAM de naam is van de procedure die gedefinieerd wordt); als LOADNOISILY NIETWAAR of niet gedefinieerd is, worden LEER-commando's in het bestand stilzwijgend uitgevoerd.

commando. Laadt het genoemde bestand, zoals OPEN, maar vanuit de map met de Computer Science Logo Style-programma's in plaats van de map van de huidige gebruiker.

commando. Vertelt Logo om het opgegeven programma als editor te gebruiken in plaats van de standaardeditor. De vorm van een pad hangt af van je besturingssysteem.

commando. Vertelt Logo om de opgegeven map als bibliotheek te gebruiken in plaats van de standaardmap. (Let op: veel Logo- "primitieve" procedures bevinden zich eigenlijk in de bibliotheek, dus die kunnen onbeschikbaar worden als je nieuwe bibliotheek ze niet bevat!) De vorm van een pad hangt af van je besturingssysteem.

commando. Vertelt Logo om in de opgegeven map te zoeken naar de informatie die het HELP-commando levert, in plaats van de standaardmap. De vorm van een pad hangt af van je besturingssysteem.

commando. Vertelt Logo om de opgegeven map te gebruiken voor het CSLSLOAD-commando, in plaats van de standaardmap. De vorm van een pad hangt af van je besturingssysteem.

commando. Vertelt Logo om tijdelijke editorbestanden in de opgegeven map te schrijven in plaats van in de standaardmap. Je moet schrijfrechten hebben voor deze map. De vorm van een pad hangt af van je besturingssysteem.

commando. Draait de garbage collector, waarbij ongebruikte nodes teruggewonnen worden. Logo doet dit toch al wanneer nodig, maar je wil dit commando misschien gebruiken om precies te bepalen wanneer Logo dat doet. De getallen die door de NODES-bewerking teruggegeven worden zijn met name niet erg zinvol tenzij er garbage opgeruimd is. Een andere reden om GC te gebruiken is dat een garbage collection een merkbaar deel van een seconde kost, en je collecties misschien wil plannen vóór of na een tijdkritische animatie. Als het aangeroepen wordt met een invoerwaarde (van welke waarde dan ook), draait GC een volledige garbage collection, inclusief GCTWA (Garbage Collect Truly Worthless Atoms, wat betekent dat het woorden uit Logo's geheugen verwijdert die vroeger procedure- of variabelenamen waren maar dat niet meer zijn); zonder invoerwaarde doet GC een generationele garbage collection, wat betekent dat alleen recent aangemaakte nodes onderzocht worden. (Dat laatste is meestal goed genoeg.)

commando of operatie. Voert de Logo-instructies in de invoerlijst uit; geeft een waarde terug als de lijst een expressie bevat die een waarde teruggeeft.

voert de instructies in de invoerwaarde uit; geeft een lege lijst terug als die instructies geen uitvoer opleveren, of een lijst waarvan het enige element de uitvoer is van het draaien van de invoerwaarde-instructielijst. Nuttig om commando-of-operatie- controlestructuren te bedenken:

lokaal "resultaat
maak "resultaat runresult [iets]
als leeg? :resultaat [stop]
uitvoer eerste :resultaat

commando. Voert de "instructielijst" herhaaldelijk uit, "getal" keer.

commando. Voert de "instructielijst" herhaaldelijk uit, totdat iets binnen de instructielijst (zoals STOP of GOOI) 'm laat stoppen.

geeft de herhalingsteller terug van de meest binnenste huidige HERHAAL of FOREVER, beginnend bij 1. Als er geen HERHAAL of FOREVER actief is, geeft dit -1 terug.

De afkorting # kan gebruikt worden voor TELHERHAAL, tenzij de HERHAAL zich binnen de sjabloon-invoerwaarde van een hogere-orde- procedure zoals FOREACH bevindt; in dat geval heeft # een andere betekenis.

commando. Als de eerste invoerwaarde de waarde WELWAAR heeft, dan voert ALS de tweede invoerwaarde uit. Als de eerste invoerwaarde de waarde NIETWAAR heeft, doet ALS niets. (Als een derde invoerwaarde meegegeven is, gedraagt ALS zich als ALSANDERS, zoals hieronder beschreven.) Het is een fout als de eerste invoerwaarde niet WELWAAR of NIETWAAR is.

Voor compatibiliteit met eerdere versies van Logo: als een ALS-instructie niet tussen haakjes staat, maar het eerste ding op de instructieregel na de tweede invoerwaarde-expressie een letterlijke lijst is (d.w.z. een lijst tussen vierkante haken), dan wordt ALS behandeld alsof het ALSANDERS was, maar wordt er een waarschuwingsbericht gegeven. Als deze afwijkende ALS in een procedure-body voorkomt, wordt de waarschuwing maar één keer gegeven, de eerste keer dat de procedure in elke Logo-sessie aangeroepen wordt.

commando of operatie. Als de eerste invoerwaarde de waarde WELWAAR heeft, dan voert ALSANDERS de tweede invoerwaarde uit. Als de eerste invoerwaarde de waarde NIETWAAR heeft, dan voert ALSANDERS de derde invoerwaarde uit. ALSANDERS geeft een waarde terug als de instructielijst een expressie bevat die een waarde teruggeeft.

commando. Onthoudt de invoerwaarde, die WELWAAR of NIETWAAR moet zijn, voor gebruik door latere ALSWAAR- of ALSNIETWAAR-instructies. Het effect van TEST is lokaal aan de procedure waarin het gebruikt wordt; elke bijbehorende ALSWAAR of ALSNIETWAAR moet in dezelfde procedure of een subprocedure staan.

commando. Voert de invoerwaarde uit als de meest recente TEST-instructie een WELWAAR-invoerwaarde had. De TEST moet in dezelfde procedure of een superprocedure geweest zijn.

commando. Voert de invoerwaarde uit als de meest recente TEST-instructie een NIETWAAR-invoerwaarde had. De TEST moet in dezelfde procedure of een superprocedure geweest zijn.

commando. Beëindigt het draaien van de procedure waarin het voorkomt. De besturing gaat terug naar de context waarin die procedure aangeroepen werd. De gestopte procedure geeft geen waarde terug.

commando. Beëindigt het draaien van de procedure waarin het voorkomt. Die procedure geeft de waarde "waarde" terug aan de context waarin die aangeroepen werd. Laat je niet in de war brengen: UITVOER zelf is een commando, maar de procedure die UITVOER aanroept is een operatie.

commando of operatie. Voert de tweede invoerwaarde uit. Geeft een waarde terug als die instructielijst een waarde teruggeeft. Als er, tijdens het uitvoeren van de instructielijst, een GOOI-instructie uitgevoerd wordt met een label gelijk aan de eerste invoerwaarde (niet-hoofdlettergevoelige vergelijking), dan wordt het uitvoeren van de instructielijst onmiddellijk beëindigd. In dat geval geeft VANG een waarde terug als er een waarde-invoerwaarde aan GOOI meegegeven is. Het label moet een woord zijn.

Als het label het woord ERROR is, dan heeft elke foutconditie die optreedt tijdens het uitvoeren van de instructielijst hetzelfde effect als GOOI "ERROR, in plaats van een foutmelding te printen en terug te keren naar het topniveau. VANG geeft geen waarde terug als er een fout gevangen is. Ook is, tijdens het uitvoeren van de instructielijst, de variabele ERRACT tijdelijk ongebonden. (Als er een fout optreedt terwijl ERRACT een waarde heeft, wordt die waarde opgevat als een instructielijst om uit te voeren na het printen van de foutmelding. Meestal is de waarde van ERRACT, indien aanwezig, de lijst [PAUZE].)

commando. Moet gebruikt worden binnen het bereik van een VANG met een gelijk label. Beëindigt het uitvoeren van de instructielijst van de VANG. Als GOOI met maar één invoerwaarde gebruikt wordt, geeft de bijbehorende VANG geen waarde terug. Als GOOI met twee invoerwaarden gebruikt wordt, levert de tweede een uitvoerwaarde voor de VANG.

GOOI "TOPLEVEL kan gebruikt worden om alle lopende procedures en interactieve pauzes te beëindigen, en terug te keren naar de topniveau-instructieprompt. Het typen van het systeem- onderbrekingsteken (alt-S voor wxWidgets; anders normaal control-C voor Unix, control-Q voor DOS, of command-punt voor Mac) heeft hetzelfde effect.

GOOI "ERROR kan gebruikt worden om een foutconditie te genereren. Als de fout niet gevangen wordt, print het een bericht (GOOI "ERROR) met de gebruikelijke aanduiding van waar de fout (in dit geval de GOOI) optrad. Als een tweede invoerwaarde gebruikt wordt samen met een label ERROR, dan wordt die tweede invoerwaarde gebruikt als de tekst van de foutmelding in plaats van het standaardbericht. Ook is in dat geval de aangeduide locatie voor de fout niet de locatie van de GOOI, maar de locatie waar de procedure met de GOOI erin aangeroepen werd. Dit stelt zelfgedefinieerde procedures in staat om foutmeldingen te genereren alsof ze primitieven waren. Let op: in dit geval geeft de bijbehorende VANG "ERROR, indien aanwezig, geen waarde terug, omdat de tweede invoerwaarde van GOOI niet als retourwaarde beschouwd wordt.

GOOI "SYSTEM verlaat Logo onmiddellijk, terug naar het besturingssysteem, zonder het gebruikelijke afscheidsbericht te printen en zonder een tijdelijk editorbestand van BEWERK te verwijderen.

geeft een lijst terug die de zojuist gevangen fout beschrijft, indien van toepassing. Als er geen fout gevangen is sinds het laatste gebruik van FOUT, wordt de lege lijst teruggegeven. De foutenlijst bevat vier elementen: een geheel getal dat het type fout aangeeft, de tekst van de foutmelding (als één woord inclusief spaties), de naam van de procedure waarin de fout optrad, en de instructieregel waarop de fout optrad.

commando of operatie. Betreedt een interactieve pauze. De gebruiker wordt om instructies gevraagd, zoals op het topniveau, maar met een prompt die de naam bevat van de procedure waarin PAUZE aangeroepen werd. Lokale variabelen van die procedure zijn beschikbaar tijdens de pauze. PAUZE geeft een waarde terug als de pauze beëindigd wordt door een CONTINUE met een invoerwaarde.

Als de variabele ERRACT bestaat, en er treedt een foutconditie op, dan wordt de inhoud van die variabele uitgevoerd als instructielijst. Meestal krijgt ERRACT de waarde [PAUZE], zodat er een interactieve pauze betreden wordt als er een fout optreedt. Dit stelt de gebruiker in staat om waarden van lokale variabelen te controleren op het moment van de fout.

Het typen van het systeem-stopteken (alt-S voor wxWidgets; anders normaal control-\ voor Unix, control-W voor DOS, of command-komma voor Mac) betreedt ook een pauze.

commando. Vertraagt verdere uitvoering met "tijd" zestigsten van een seconde. Zorgt er ook voor dat eventuele gebufferde tekens bestemd voor de terminal onmiddellijk geprint worden. WACHT 0 kan gebruikt worden om deze bufferleging te bereiken zonder daadwerkelijk te wachten.

commando. Verlaat Logo; keert terug naar het besturingssysteem.

commando. Zoekt naar een TAG-commando met dezelfde invoerwaarde in dezelfde procedure, en gaat verder met het draaien van de procedure vanaf de locatie van die TAG. Het is betekenisloos om GOTO buiten een procedure te gebruiken.

commando. Doet niets. De invoerwaarde moet een letterlijk woord zijn na een aanhalingsteken ("), niet het resultaat van een berekening. Tags worden gebruikt door het GOTO-commando.

commando. Doet niets. Wordt gebruikt wanneer een expressie geëvalueerd wordt voor een neveneffect en de daadwerkelijke waarde onbelangrijk is.

commando. De eerste invoerwaarde moet een lijst zijn met drie of vier elementen: (1) een woord, dat gebruikt wordt als naam van een lokale variabele; (2) een woord of lijst dat als door DOE geëvalueerd wordt om een getal te bepalen, de beginwaarde van de variabele; (3) een woord of lijst dat geëvalueerd wordt om een getal te bepalen, de grenswaarde van de variabele; (4) een optioneel woord of lijst dat geëvalueerd wordt om de stapgrootte te bepalen. Als het vierde element ontbreekt, is de stapgrootte 1 of -1, afhankelijk van of de grenswaarde respectievelijk groter of kleiner is dan de beginwaarde.

De tweede invoerwaarde is een instructielijst. Het effect van FOR is om die instructielijst herhaaldelijk uit te voeren, waarbij elke keer een nieuwe waarde aan de controlevariabele (die genoemd wordt door het eerste element van de forcontrole-lijst) toegekend wordt. Eerst wordt de beginwaarde aan de controlevariabele toegekend. Dan wordt de waarde vergeleken met de grenswaarde. FOR is klaar wanneer het teken van (huidig - grens) hetzelfde is als het teken van de stapgrootte. (Als er geen expliciete stapgrootte opgegeven is, wordt de instructielijst altijd minstens één keer uitgevoerd. Een expliciete stapgrootte kan leiden tot een FOR met nul herhalingen, bv. FOR [I 1 0 1] ...) Anders wordt de instructielijst uitgevoerd, dan wordt de stap opgeteld bij de huidige waarde van de controlevariabele, en gaat FOR terug naar de vergelijkingsstap.

? for [i 2 7 1.5] [print :i]
2
3.5
5
6.5
?

commando. Evalueert de "instructielijst" herhaaldelijk zolang de geëvalueerde "whexpressie" WELWAAR blijft. Evalueert eerst de eerste invoerwaarde, dus de "instructielijst" wordt altijd minstens één keer uitgevoerd. De "whexpressie" moet een expressielijst zijn waarvan de waarde bij evaluatie WELWAAR of NIETWAAR is.

commando. Evalueert de "instructielijst" herhaaldelijk zolang de geëvalueerde "whexpressie" WELWAAR blijft. Evalueert eerst de eerste invoerwaarde, dus de "instructielijst" wordt misschien wel helemaal niet uitgevoerd. De "whexpressie" moet een expressielijst zijn waarvan de waarde bij evaluatie WELWAAR of NIETWAAR is.

commando. Evalueert de "instructielijst" herhaaldelijk zolang de geëvalueerde "whexpressie" NIETWAAR blijft. Evalueert eerst de eerste invoerwaarde, dus de "instructielijst" wordt altijd minstens één keer uitgevoerd. De "whexpressie" moet een expressielijst zijn waarvan de waarde bij evaluatie WELWAAR of NIETWAAR is.

commando. Evalueert de "instructielijst" herhaaldelijk zolang de geëvalueerde "whexpressie" NIETWAAR blijft. Evalueert eerst de eerste invoerwaarde, dus de "instructielijst" wordt misschien wel helemaal niet uitgevoerd. De "whexpressie" moet een expressielijst zijn waarvan de waarde bij evaluatie WELWAAR of NIETWAAR is.

commando of operatie. De tweede invoerwaarde is een lijst van lijsten (clausules); elke clausule is een lijst waarvan het eerste element óf een lijst met waarden óf het woord ELSE is, en waarvan de mineerste een Logo-expressie of -instructie is. CASE onderzoekt de clausules op volgorde. Als een clausule begint met het woord ELSE (hoofd- of kleine letters), dan wordt de mineerste van die clausule geëvalueerd en geeft CASE de waarde ervan terug, indien aanwezig. Als de eerste invoerwaarde van CASE een element is van het eerste element van een clausule, dan wordt de mineerste van die clausule geëvalueerd en geeft CASE de waarde ervan terug, indien aanwezig. Als geen van deze voorwaarden voldaan is, gaat CASE door naar de volgende clausule. Als geen enkele clausule voldoet, doet CASE niets. Voorbeeld:

leer klinker? :letter
uitvoer case :letter [ [[a e i o u] "true] [else "false] ]
eind

commando of operatie. De invoerwaarde is een lijst van lijsten (clausules); elke clausule is een lijst waarvan het eerste element óf een expressie is waarvan de waarde WELWAAR of NIETWAAR is, óf het woord ELSE, en waarvan de mineerste een Logo-expressie of -instructie is. COND onderzoekt de clausules op volgorde. Als een clausule begint met het woord ELSE (hoofd- of kleine letters), dan wordt de mineerste van die clausule geëvalueerd en geeft CASE de waarde ervan terug, indien aanwezig. Anders wordt het eerste element van de clausule geëvalueerd; de resulterende waarde moet WELWAAR of NIETWAAR zijn. Als die WELWAAR is, dan wordt de mineerste van die clausule geëvalueerd en geeft COND de waarde ervan terug, indien aanwezig. Als de waarde NIETWAAR is, gaat COND door naar de volgende clausule. Als geen enkele clausule voldoet, doet COND niets. Voorbeeld:

leer evens :getallen	; selecteer even getallen uit een lijst
uv cond [ [[leeg? :getallen] []]
          [[evenp eerste :getallen]  ; ervan uitgaand dat EVENP gedefinieerd is
           plaatsvoor eerste :getallen evens mineerste :getallen]
          [else evens mineerste :getallen] ]
eind

commando of operatie. Voert het "sjabloon" uit, waarbij de sleuven gevuld worden met de elementen van "invoerlijst." Het aantal elementen in "invoerlijst" moet een toegestaan aantal sleuven zijn voor "sjabloon." Het is niet toegestaan om het primitief LEER als sjabloon toe te passen, maar al het andere mag wel. APPLY geeft terug wat "sjabloon" teruggeeft, indien van toepassing.

commando of operatie. Precies zoals APPLY, behalve dat de invoerwaarden als afzonderlijke expressies geleverd worden in plaats van in een lijst.

commando. Evalueert de sjabloonlijst herhaaldelijk, één keer voor elk element van de gegevenslijst. Als er meer dan één gegevenslijst meegegeven is, moeten ze allemaal even lang zijn. (De gegevens-invoerwaarden mogen woorden zijn, in welk geval het sjabloon één keer per teken geëvalueerd wordt.)

In een sjabloon stelt het symbool ?REST het deel van de gegevens-invoerwaarde voor rechts van het element dat op dat moment als ?-sleufvuller gebruikt wordt. Dat wil zeggen, als de gegevens-invoerwaarde [A B C D E] is en het sjabloon geëvalueerd wordt met ? vervangen door B, dan zou ?REST vervangen worden door [C D E]. Als er meerdere parallelle sleuven gebruikt worden, dan hoort (?REST 1) bij ?1, enzovoort.

In een sjabloon stelt het symbool # de positie voor in de gegevens-invoerwaarde van het element dat op dat moment als ?-sleufvuller gebruikt wordt. Dat wil zeggen, als de gegevens-invoerwaarde [A B C D E] is en het sjabloon geëvalueerd wordt met ? vervangen door B, dan zou # vervangen worden door 2.

geeft een woord of lijst terug, afhankelijk van het type van de gegevens-invoerwaarde, van dezelfde lengte als die gegevens-invoerwaarde. (Als er meer dan één gegevens-invoerwaarde meegegeven is, heeft de uitvoer hetzelfde type als gegevens1.) Elk element van de uitvoer is het resultaat van het evalueren van de sjabloonlijst, waarbij de sleuven gevuld worden met de bijbehorende elementen van de gegevens-invoerwaarde(n). (Alle gegevens- invoerwaarden moeten even lang zijn.) In het geval van een woord-uitvoer moeten de resultaten van de sjabloonevaluatie woorden zijn, en worden ze samengevoegd met WOORD.

In een sjabloon stelt het symbool ?REST het deel van de gegevens-invoerwaarde voor rechts van het element dat op dat moment als ?-sleufvuller gebruikt wordt. Dat wil zeggen, als de gegevens-invoerwaarde [A B C D E] is en het sjabloon geëvalueerd wordt met ? vervangen door B, dan zou ?REST vervangen worden door [C D E]. Als er meerdere parallelle sleuven gebruikt worden, dan hoort (?REST 1) bij ?1, enzovoort.

In een sjabloon stelt het symbool # de positie voor in de gegevens-invoerwaarde van het element dat op dat moment als ?-sleufvuller gebruikt wordt. Dat wil zeggen, als de gegevens-invoerwaarde [A B C D E] is en het sjabloon geëvalueerd wordt met ? vervangen door B, dan zou # vervangen worden door 2.

geeft een lijst terug gevormd door de sjabloonlijst herhaaldelijk te evalueren en de resultaten samen te voegen met SAMEN. Dat wil zeggen, de elementen van de uitvoer zijn de elementen van de resultaten van de evaluaties. De uitvoerlijst kan daarom van een andere lengte zijn dan de gegevens-invoerwaarde(n). (Als het resultaat van een evaluatie de lege lijst is, draagt het niets bij aan de uiteindelijke uitvoer.) De gegevens-invoerwaarden mogen woorden of lijsten zijn.

In een sjabloon stelt het symbool ?REST het deel van de gegevens-invoerwaarde voor rechts van het element dat op dat moment als ?-sleufvuller gebruikt wordt. Dat wil zeggen, als de gegevens-invoerwaarde [A B C D E] is en het sjabloon geëvalueerd wordt met ? vervangen door B, dan zou ?REST vervangen worden door [C D E]. Als er meerdere parallelle sleuven gebruikt worden, dan hoort (?REST 1) bij ?1, enzovoort.

In een sjabloon stelt het symbool # de positie voor in de gegevens-invoerwaarde van het element dat op dat moment als ?-sleufvuller gebruikt wordt. Dat wil zeggen, als de gegevens-invoerwaarde [A B C D E] is en het sjabloon geëvalueerd wordt met ? vervangen door B, dan zou # vervangen worden door 2.

geeft een woord of lijst terug, afhankelijk van het type van de gegevens-invoerwaarde, met een subset van de elementen (voor een lijst) of tekens (voor een woord) van de invoerwaarde. Het sjabloon wordt één keer per element of teken van de gegevens geëvalueerd, en moet een WELWAAR- of NIETWAAR-waarde opleveren. Als de waarde WELWAAR is, wordt het bijbehorende invoerbestanddeel in de uitvoer opgenomen.

? print filter "vowelp "elephant
eea
?

In een sjabloon stelt het symbool ?REST het deel van de gegevens-invoerwaarde voor rechts van het element dat op dat moment als ?-sleufvuller gebruikt wordt. Dat wil zeggen, als de gegevens-invoerwaarde [A B C D E] is en het sjabloon geëvalueerd wordt met ? vervangen door B, dan zou ?REST vervangen worden door [C D E].

In een sjabloon stelt het symbool # de positie voor in de gegevens-invoerwaarde van het element dat op dat moment als ?-sleufvuller gebruikt wordt. Dat wil zeggen, als de gegevens-invoerwaarde [A B C D E] is en het sjabloon geëvalueerd wordt met ? vervangen door B, dan zou # vervangen worden door 2.

geeft het eerste bestanddeel van de gegevens-invoerwaarde terug (het eerste element van een lijst, of het eerste teken van een woord) waarvoor de waarde die het evalueren van het sjabloon met dat bestanddeel in de sleuf oplevert WELWAAR is. Als er geen zo'n bestanddeel is, wordt de lege lijst teruggegeven.

In een sjabloon stelt het symbool ?REST het deel van de gegevens-invoerwaarde voor rechts van het element dat op dat moment als ?-sleufvuller gebruikt wordt. Dat wil zeggen, als de gegevens-invoerwaarde [A B C D E] is en het sjabloon geëvalueerd wordt met ? vervangen door B, dan zou ?REST vervangen worden door [C D E].

In een sjabloon stelt het symbool # de positie voor in de gegevens-invoerwaarde van het element dat op dat moment als ?-sleufvuller gebruikt wordt. Dat wil zeggen, als de gegevens-invoerwaarde [A B C D E] is en het sjabloon geëvalueerd wordt met ? vervangen door B, dan zou # vervangen worden door 2.

geeft het resultaat terug van het toepassen van het sjabloon om de elementen van de gegevens-invoerwaarde te accumuleren. Het sjabloon moet een functie met twee sleuven zijn. Meestal is het een associatieve functienaam zoals TELOP. Als de gegevens-invoerwaarde maar één bestanddeel heeft (element in een lijst of teken in een woord), is de uitvoer dat bestanddeel. Anders wordt het sjabloon eerst toegepast met ?1 gevuld met het voorlaatste bestanddeel en ?2 met het laatste bestanddeel. Dan, als er meer bestanddelen zijn, wordt het sjabloon toegepast met ?1 gevuld met het volgende bestanddeel naar links en ?2 met het resultaat van de vorige evaluatie. Dit proces gaat door totdat alle bestanddelen gebruikt zijn. De gegevens-invoerwaarde mag niet leeg zijn.

Let op: als het sjabloon, zoals TELOP, de naam is van een procedure die willekeurig veel invoerwaarden kan accepteren, is het efficiënter om APPLY te gebruiken in plaats van REDUCE. Dat laatste is geschikt voor associatieve procedures die geschreven zijn om precies twee invoerwaarden te accepteren:

leer max :a :b
uitvoer alsanders :a > :b [:a] [:b]
eind

printperregel reduce "max [...]

Als alternatief kan REDUCE gebruikt worden om MAX te schrijven als een procedure die elk aantal invoerwaarden accepteert, zoals TELOP dat doet:

leer max [:invoerwaarden] 2
als leeg? :invoerwaarden ~
   [(gooi "error [niet genoeg invoer voor max])]
uitvoer reduce [alsanders ?1 > ?2 [?1] [?2]] :invoerwaarden
eind

geeft een lijst terug met de resultaten van sjabloonevaluaties. Elke gegevenslijst levert een sleuf in het sjabloon; het aantal sleuven is gelijk aan het aantal gegevenslijst-invoerwaarden. Als bijzonder geval geldt: als er maar één gegevenslijst-invoerwaarde meegegeven is, wordt die lijst opgevat als een lijst van gegevenslijsten, en levert elk van de elementen ervan waarden voor een sleuf. CROSSMAP verschilt van MAP doordat het, in plaats van elementen parallel uit de gegevens-invoerwaarden te nemen, alle mogelijke combinaties van elementen van de gegevens-invoerwaarden neemt, die niet even lang hoeven te zijn.

? laatzien (crossmap [woord ?1 ?2] [a b c] [1 2 3 4])
[a1 a2 a3 a4 b1 b2 b3 b4 c1 c2 c3 c4]
?

Voor compatibiliteit met de versie in de eerste editie van CSLS mogen CROSSMAP-sjablonen de notatie :1 gebruiken in plaats van ?1 om sleuven aan te duiden.

geeft het resultaat terug van het herhaaldelijk toepassen van een sjabloon (of meerdere sjablonen, zoals hieronder uitgelegd), waarbij een opgegeven waarde de sleuf vult de eerste keer, en het resultaat van elke toepassing de sleuf vult voor de volgende toepassing.

In het eenvoudigste geval heeft CASCADE drie invoerwaarden. De tweede invoerwaarde is een expressiesjabloon met één sleuf. Dat sjabloon wordt een aantal keren geëvalueerd (misschien nul). Bij de eerste evaluatie wordt de sleuf gevuld met de derde invoerwaarde; bij latere evaluaties wordt de sleuf gevuld met het resultaat van de vorige evaluatie. Het aantal evaluaties wordt bepaald door de eerste invoerwaarde. Dat mag óf een niet-negatief geheel getal zijn, in welk geval het sjabloon dat aantal keren geëvalueerd wordt, óf een predicaat-expressiesjabloon, in welk geval het herhaaldelijk geëvalueerd wordt (met dezelfde sleufvuller die gebruikt zal worden voor de evaluatie van de tweede invoerwaarde), en de CASCADE-evaluatie doorgaat zolang de predicaatwaarde NIETWAAR is. (Met andere woorden, het predicaatsjabloon geeft de stopvoorwaarde aan.)

Als het sjabloon nul keer geëvalueerd wordt, is de uitvoer van CASCADE de derde invoerwaarde (startwaarde). Anders is de uitvoer de waarde die geproduceerd is door de laatste sjabloonevaluatie.

CASCADE-sjablonen mogen het symbool # bevatten om het aantal keren voor te stellen dat het sjabloon geëvalueerd is. Deze sleuf wordt gevuld met 1 voor de eerste evaluatie, 2 voor de tweede, enzovoort.

? laatzien cascade 5 [plaatserachter # ?] []
[1 2 3 4 5]
? laatzien cascade [vowelp eerste ?] [me ?] "spring
ing
? laatzien cascade 5 [# * ?] 1
120
?

Meerdere gecascadeerde resultaten kunnen parallel berekend worden door extra sjabloon-startwaarde-paren als invoerwaarden aan CASCADE mee te geven. In dat geval hebben alle sjablonen (inclusief het eindtest-sjabloon, indien gebruikt) meerdere sleuven, met een aantal sleuven gelijk aan het aantal invoerwaardeparen. In elke evaluatieronde stelt ?2, bijvoorbeeld, het resultaat voor van het evalueren van het tweede sjabloon in de vorige ronde. Als het totale aantal invoerwaarden (inclusief de eerste eindtest-invoerwaarde) oneven is, dan is de uitvoer van CASCADE de uiteindelijke waarde van het eerste sjabloon. Als het totale aantal invoerwaarden even is, dan is de laatste invoerwaarde een sjabloon dat één keer geëvalueerd wordt, nadat aan de eindtest voldaan is, om de uitvoer van CASCADE te bepalen.

leer fibonacci :n
uitvoer (cascade :n [?1 + ?2] 1 [?1] 0)
eind

leer varkenslatijn :woord
uitvoer (cascade [vowelp eerste ?] ~
		[woord me ? eerste ?] ~
		:woord ~
		[woord ? "ay])
eind

geeft het resultaat terug van het aanroepen van CASCADE met dezelfde invoerwaarden. Het enige verschil is dat het standaardaantal invoerwaarden vijf is in plaats van drie.

geeft het resultaat terug van herhaalde evaluatie van het sjabloon. Het sjabloon wordt één keer geëvalueerd voor elk element van de lijst "inmand." TRANSFER houdt een "uitmand" bij die aanvankelijk de lege lijst is. Na elke evaluatie van het sjabloon wordt de resulterende waarde de nieuwe uitmand.

In het sjabloon stelt het symbool ?IN het huidige element uit de inmand voor; het symbool ?OUT stelt de hele huidige uitmand voor. Andere sleufsymbolen mogen niet gebruikt worden.

Als de eerste (eindtest-)invoerwaarde een lege lijst is, gaat de evaluatie door totdat alle elementen van de inmand gebruikt zijn. Zo niet, dan moet de eerste invoerwaarde een predicaat- expressiesjabloon zijn, en gaat de evaluatie door totdat óf de waarde van dat sjabloon WELWAAR is, óf de inmand op is.

geeft WELWAAR terug als de invoerwaarde de naam van een macro is.

neemt als invoerwaarde een Logo-expressie die een macro aanroept (d.w.z. die begint met de naam van een macro) en geeft de Logo-expressie terug waarin de macro de invoerexpressie zou vertalen.

.macro localmake :naam :waarde
op `[local ,[word "" :naam] apply "maak [,[:naam] ,[:waarde]]]
end

? laatzien macroexpand [localmake "pi 3.14159]
[local "pi apply "maak [pi 3.14159]]